കരിയർ ഗൈഡൻസ്: മക്കളുടെ സ്വപ്നങ്ങളെ തല്ലിക്കെടുത്തുന്ന ഒരു നിശബ്ദ കൊലയാളിയോ?
കരിയർ ഗൈഡൻസ് ഒരു നിശബ്ദ കൊലയാളിയാണോ?" ഈ ചോദ്യം കേൾക്കുമ്പോൾ ചിലർക്കെങ്കിലും നെറ്റി ചുളിയാം. കാരണം, നമ്മുടെ പൊതുബോധത്തിൽ കരിയർ ഗൈഡൻസ് എന്നത് ഒരു ഇരുണ്ട മുറിയിൽ നിന്ന് വെളിച്ചത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന, ഒരു കുട്ടിയുടെ ഭാവി ശോഭനമാക്കുന്ന ഒരു വലിയ പുണ്യപ്രവൃത്തിയാണ്. എന്നാൽ, പ്ലസ് ടു പരീക്ഷാഫലം വരുന്ന ദിവസങ്ങളിലെ കേരളത്തിലെ വീടുകളിലെ അന്തരീക്ഷമൊന്ന് സങ്കൽപ്പിച്ചു നോക്കൂ. അമ്മാവന്മാരുടെയും അയൽക്കാരുടെയും ഫോൺ കോളുകൾ, നാട്ടുകാരുടെ ഉപദേശങ്ങൾ, പത്രങ്ങളിലെ ഫുൾ പേജ് പരസ്യങ്ങൾ... ഇതിനെല്ലാമിടയിൽ ശ്വാസം മുട്ടുന്ന ഒരു പത്തൊൻപതുകാരനോ പത്തൊൻപതുകാരിയോ ഉണ്ടാകും. അവർക്ക് യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താകാനാണ് ആഗ്രഹം എന്നതിനേക്കാൾ, ഈ സമൂഹം അവർ എന്താകാനാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് എന്നതിനാണ് അവിടെ പ്രാധാന്യം. അവിടെയാണ്, തെറ്റായ രീതിയിൽ നൽകപ്പെടുന്ന കരിയർ ഗൈഡൻസ് ഒരു നിശബ്ദ കൊലയാളിയായി മാറുന്നത്.
ഈ വിഷയത്തെ കുറച്ച് ആഴത്തിൽ നമുക്കൊന്ന് പരിശോധിക്കാം.
എന്തുകൊണ്ടാണ് കരിയർ ഗൈഡൻസ് എന്ന പേരിൽ ഇന്ന് നടക്കുന്ന പല കാര്യങ്ങളും നമ്മുടെ യുവതലമുറയുടെ സർഗ്ഗാത്മകതയെയും മാനസികാരോഗ്യത്തെയും കാർന്നുതിന്നുന്നത്?
എൻട്രൻസ് എന്ന മായാലോകവും അടിച്ചേൽപ്പിക്കപ്പെടുന്ന സ്വപ്നങ്ങളും:
കേരളത്തിലെ ഒരു ശരാശരി വിദ്യാർത്ഥിയുടെ ജീവിതം ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ? പത്താം ക്ലാസ്സ് വരെ വലിയ കുഴപ്പമില്ലാതെ, കളിച്ചും ചിരിച്ചും നടക്കുന്ന കുട്ടികൾ. പത്താം ക്ലാസ്സിൽ മികച്ച മാർക്ക് വാങ്ങിയാൽ പിന്നെ ഒരു അലിഖിത നിയമമുണ്ട് - സയൻസ് ഗ്രൂപ്പ് എടുക്കണം. ബയോളജി സയൻസ് എടുത്താൽ ഡോക്ടറാകാം, കമ്പ്യൂട്ടർ സയൻസ് എടുത്താൽ എഞ്ചിനീയറാകാം. ഈ രണ്ട് പ്രൊഫഷനുകൾക്ക് അപ്പുറത്തേക്ക് ലോകത്ത് വേറെ തൊഴിലുകൾ ഒന്നും ഇല്ലെന്ന മട്ടിലാണ് പല രക്ഷിതാക്കളുടെയും ചിന്താഗതി.
ഇതൊരു കൂട്ടത്തോടെയുള്ള പോക്കാണ് (Herd mentality). എൺപതുകളിലും തൊണ്ണൂറുകളിലും ഗൾഫ് ബൂം ഉണ്ടായപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും ഗൾഫിൽ പോകണമായിരുന്നു. രണ്ടായിരങ്ങളുടെ തുടക്കത്തിൽ ഐ.ടി ബൂം വന്നപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും എഞ്ചിനീയർ ആകണമായിരുന്നു. നിങ്ങളുടെ കുട്ടിക്ക് വരയ്ക്കാൻ ആണോ ഇഷ്ടം, അതോ സാഹിത്യമാണോ താല്പര്യം, അതുമല്ലെങ്കിൽ ചരിത്രമാണോ ഇഷ്ടവിഷയം എന്ന് ചോദിക്കാൻ ഇവിടെ ആർക്കും സമയമില്ല. "നീ ഇപ്പോൾ സയൻസ് എടുത്ത് പഠിക്ക്, എന്നിട്ട് ബാക്കി ഇഷ്ടമുള്ളതൊക്കെ പിന്നെ ആവാം" എന്ന വളരെ അപകടകരമായ ഒരു ഉപദേശമാണ് പല വീടുകളിലും ലഭിക്കുന്നത്. തനിക്ക് ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലാത്ത ഫിസിക്സും കെമിസ്ട്രിയും കാണാപാഠം പഠിച്ച്, എൻട്രൻസ് കോച്ചിംഗ് സെന്ററുകളിലെ സമ്മർദ്ദങ്ങളിൽ പെട്ട് ഉഴലുന്ന ഒരു കുട്ടിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, അവരുടെ മാതാപിതാക്കളോ അധ്യാപകരോ നൽകിയ ഈ 'ഗൈഡൻസ്' അവരുടെ സ്വസ്ഥത നശിപ്പിക്കുന്ന കൊലയാളിയല്ലാതെ മറ്റെന്താണ്?
കച്ചവടവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട കൗൺസിലിംഗ് ഏജൻസികൾ:
ഇന്ന് കരിയർ ഗൈഡൻസ് വലിയൊരു വ്യവസായമാണ് (Multi-million dollar industry). പണ്ടൊക്കെ സ്കൂളിലെ ഒരു അധ്യാപകനോ അല്ലെങ്കിൽ വിവരമുള്ള ഏതെങ്കിലും വ്യക്തിയോ ആയിരുന്നു കുട്ടികൾക്ക് ഉപദേശം നൽകിയിരുന്നത്. എന്നാൽ ഇന്ന് നിരത്തുകൾ തോറും 'എഡ്യൂക്കേഷണൽ കൺസൾട്ടൻസികൾ' ആണ്. ഇവരിൽ പലരും യഥാർത്ഥത്തിൽ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ അഭിരുചി (Aptitude) നോക്കിയല്ല കോഴ്സുകൾ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്, മറിച്ച് അവർക്ക് ഏത് കോളേജിൽ കുട്ടികളെ ചേർത്താലാണ് കൂടുതൽ കമ്മീഷൻ കിട്ടുക എന്ന് നോക്കിയാണ്.
വിദേശ പഠനത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഇത് വളരെ വ്യക്തമാണ്. യുകെ, കാനഡ, ഓസ്ട്രേലിയ, ന്യൂസിലാൻഡ് തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് പഠിക്കാൻ പോകുന്നവരുടെ എണ്ണം ഇന്ന് റെക്കോർഡുകൾ ഭേദിക്കുകയാണ്. വിദേശത്ത് പഠിക്കുന്നത് തെറ്റാണെന്നല്ല, പക്ഷേ എന്ത് കോഴ്സാണ് പഠിക്കാൻ പോകുന്നത്? അത് ആ കുട്ടിയുടെ ഭാവിക്ക് ഗുണം ചെയ്യുമോ? പലപ്പോഴും തീർത്തും അപ്രസക്തമായ, യാതൊരു തൊഴിൽ സാധ്യതയുമില്ലാത്ത ഡിപ്ലോമ കോഴ്സുകളിലേക്ക് വിദ്യാർത്ഥികളെ തള്ളിവിടുന്ന ഏജൻസികളുണ്ട്. വിദേശത്ത് പോകാനുള്ള വിസ കിട്ടുക എന്നത് മാത്രമായി മാറുന്നു അവിടുത്തെ ലക്ഷ്യം. ലക്ഷക്കണക്കിന് രൂപ കടമെടുത്ത് ഇത്തരം കോഴ്സുകൾക്ക് പോയി, അവിടെ ചെന്ന് പഠിക്കാനും ജോലി ചെയ്യാനും കഴിയാതെ വിഷമിക്കുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് മലയാളി വിദ്യാർത്ഥികളുണ്ട്. ഇവർക്കൊക്കെ തുടക്കത്തിൽ ലഭിച്ച 'വഴികാട്ടൽ' എത്രത്തോളം ഭയാനകമായിരുന്നു എന്ന് ചിന്തിച്ചു നോക്കൂ.
അഭിരുചിയും വ്യക്തിത്വവും: മറക്കപ്പെടുന്ന ഘടകങ്ങൾ:
ഓരോ മനുഷ്യനും വ്യത്യസ്തനാണ്. വിരലടയാളങ്ങൾ പോലെ തന്നെ വ്യത്യസ്തമാണ് ഓരോരുത്തരുടെയും കഴിവും താല്പര്യങ്ങളും വ്യക്തിത്വവും. കരിയർ ഗൈഡൻസിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്വം തന്നെ ഈ വ്യത്യാസങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുക എന്നതാണ്.
ഒരു കരിയർ തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ പ്രധാനമായും മൂന്ന് കാര്യങ്ങളാണ് പരിഗണിക്കേണ്ടത്:
- Aptitude (അഭിരുചി അഥവാ സ്വാഭാവികമായ കഴിവ്): കണക്ക് വേഗത്തിൽ ചെയ്യാനുള്ള കഴിവ്, ലോജിക്കലായി ചിന്തിക്കാനുള്ള കഴിവ്, ഭാഷാപരമായ കഴിവ് എന്നിവയൊക്കെ ഇതിൽ വരും.
- Interest (താല്പര്യം): ഒരു കാര്യം ചെയ്യാൻ നമുക്കുള്ള ഇഷ്ടം.
- Personality (വ്യക്തിത്വം): നമ്മൾ ആളുകളോട് ഇടപഴകുന്ന രീതി, നമ്മുടെ സ്വഭാവ സവിശേഷതകൾ.
വളരെ അന്തർമുഖനായ (Introvert), ആളുകളോട് സംസാരിക്കാൻ വലിയ താല്പര്യമില്ലാത്ത ഒരു കുട്ടിയെ, പബ്ലിക് റിലേഷൻസ് അല്ലെങ്കിൽ മാർക്കറ്റിംഗ് പോലൊരു കരിയറിലേക്ക് നിർദ്ദേശിച്ചാൽ എന്താകും അവസ്ഥ? അവൻ ആ ജോലിയിൽ പരാജയപ്പെടുക മാത്രമല്ല, വലിയ മാനസിക സമ്മർദ്ദം അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യും. അതുപോലെ, രക്തം കാണുന്നത് പേടിയുള്ള, മണിക്കൂറുകളോളം നിന്നുകൊണ്ട് ജോലി ചെയ്യാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ഒരാളെ നിർബന്ധിച്ച് ഡോക്ടറാക്കിയാൽ അതൊരു ദുരന്തമായിരിക്കും. ശാസ്ത്രീയമായ സൈക്കോമെട്രിക് ടെസ്റ്റുകളിലൂടെ (Psychometric tests) ഈ മൂന്ന് ഘടകങ്ങളും വിശകലനം ചെയ്ത ശേഷമേ ഒരാൾക്ക് അനുയോജ്യമായ കരിയർ നിർദ്ദേശിക്കാവൂ. എന്നാൽ നമ്മുടെ നാട്ടിൽ നടക്കുന്ന ബഹുഭൂരിപക്ഷം കരിയർ ഗൈഡൻസുകളും ഈ ശാസ്ത്രീയ അടിത്തറയില്ലാത്ത, വെറും ഊഹങ്ങളുടെയോ മാർക്കറ്റ് ട്രെൻഡുകളുടെയോ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ളവയാണ്.
മാനസികാരോഗ്യത്തിലുണ്ടാകുന്ന ആഘാതം:
കരിയർ ഗൈഡൻസ് ഒരു നിശബ്ദ കൊലയാളിയാകുന്നതിന്റെ ഏറ്റവും ഭീകരമായ മുഖം കാണാൻ കഴിയുന്നത് വിദ്യാർത്ഥികളുടെ മാനസികാരോഗ്യത്തിലാണ്. പത്രങ്ങൾ തുറന്നാൽ നാം ഇടയ്ക്കിടെ കാണുന്ന വാർത്തകളാണ് കോച്ചിംഗ് സെന്ററുകളിലെയും പ്രൊഫഷണൽ കോളേജുകളിലെയും വിദ്യാർത്ഥികളുടെ ആത്മഹത്യകൾ. രാജസ്ഥാനിലെ കോട്ട (Kota) പോലെയുള്ള എൻട്രൻസ് കോച്ചിംഗ് ഹബ്ബുകളിൽ നിന്ന് വരുന്ന വാർത്തകൾ നമ്മെ ഞെട്ടിക്കുന്നതാണ്.
എന്തുകൊണ്ടാണ് ഈ കുട്ടികൾ ജീവിതം അവസാനിപ്പിക്കുന്നത്? മാതാപിതാക്കളുടെ പ്രതീക്ഷകളുടെ അമിതഭാരം താങ്ങാനാവാതെ വരുമ്പോൾ, തങ്ങൾക്ക് ഒട്ടും വഴങ്ങാത്ത ഒരു സിലബസുമായി മല്ലിട്ട് തോൽക്കുമ്പോൾ, ചുറ്റുമുള്ളവർ അവരെ 'പരാജയങ്ങൾ' എന്ന് മുദ്രകുത്തുമ്പോൾ അവർക്ക് മറ്റ് വഴികൾ ഇല്ലാതെ വരുന്നു. തനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഒരു ഡിഗ്രി കോഴ്സ് പഠിച്ച്, സന്തോഷത്തോടെ പാട്ടുപാടിയും കളിച്ചും വളരേണ്ട പ്രായത്തിൽ, നാല് ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ ലോകം അറിയാതെ എഞ്ചിനീയറിംഗോ മെഡിസിനോ സി.എയോ (CA) പഠിക്കാൻ നിർബന്ധിതരാകുന്നവർ അനുഭവിക്കുന്ന ഡിപ്രഷൻ (Depression) ചെറുതല്ല.
പഠനം കഴിഞ്ഞ് ജോലിയിൽ കയറിയാലും ഈ പ്രശ്നം തീരുന്നില്ല. ആഴ്ച്ചയിൽ അഞ്ച് ദിവസമോ ആറ് ദിവസമോ തനിക്ക് വെറുപ്പുള്ള ഒരു ജോലി ചെയ്യേണ്ടി വരുന്ന ഒരാളുടെ മാനസികാവസ്ഥ ഒന്നാലോചിച്ചു നോക്കൂ. ഞായറാഴ്ച ഉച്ച തിരിയുമ്പോൾ തന്നെ തിങ്കളാഴ്ച ഓഫീസിൽ പോകണമല്ലോ എന്നോർത്ത് സങ്കടം വരുന്ന 'മൺഡേ മോണിംഗ് ബ്ലൂസ്' (Monday morning blues) അനുഭവിക്കുന്ന ലക്ഷക്കണക്കിന് ചെറുപ്പക്കാരുണ്ട്. അവരുടെ സർഗ്ഗാത്മകതയും ഊർജ്ജവും ആ ജോലി അവരിൽ നിന്ന് ഊറ്റിയെടുക്കുന്നു. അവർ ജീവിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് ദിവസങ്ങൾ തള്ളിനീക്കുകയാണ്. ഈ അവസ്ഥയിലേക്ക് അവരെ കൊണ്ടെത്തിച്ചത് തുടക്കത്തിൽ അവർക്ക് ലഭിച്ച, അല്ലെങ്കിൽ ലഭിക്കാതെ പോയ കരിയർ ഗൈഡൻസ് ആണ്.
മാറുന്ന ലോകവും കാലഹരണപ്പെട്ട ഉപദേശങ്ങളും:
നമ്മൾ ജീവിക്കുന്നത് വളരെ വേഗത്തിൽ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ലോകത്താണ്. ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് (AI), മെഷീൻ ലേണിംഗ്, റോബോട്ടിക്സ് തുടങ്ങിയ സാങ്കേതികവിദ്യകൾ തൊഴിൽ മേഖലയെ അടിമുടി മാറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഇന്നുള്ള പല ജോലികളും അടുത്ത പത്ത് വർഷത്തിനുള്ളിൽ ഇല്ലാതാകും. പുതിയ പല ജോലികളും ഉയർന്നുവരും.
എന്നാൽ നമ്മുടെ നാട്ടിലെ പല കരിയർ ഗൈഡൻസ് വിദഗ്ധരും രക്ഷിതാക്കളും ഇപ്പോഴും ചിന്തിക്കുന്നത് ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ തൊഴിൽ സങ്കൽപ്പങ്ങളിലാണ്. സർക്കാർ ജോലി, ബാങ്ക് ജോലി, എഞ്ചിനീയർ, ഡോക്ടർ, അധ്യാപകൻ എന്നീ പരമ്പരാഗത ജോലികൾക്ക് അപ്പുറത്തേക്ക് അവർക്കൊന്നും കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല.
ഇന്ന് ഡാറ്റാ സയന്റിസ്റ്റ്, പ്രോംപ്റ്റ് എഞ്ചിനീയർ (Prompt Engineer), യുഎക്സ് ഡിസൈനർ (UX/UI Designer), ക്ലിനിക്കൽ റിസർച്ച് അസോസിയേറ്റ്, ഡിജിറ്റൽ മാർക്കറ്റർ, ഗെയിം ഡെവലപ്പർ, സ്പോർട്സ് സൈക്കോളജിസ്റ്റ് എന്നിങ്ങനെ എത്രയോ പുതിയ തൊഴിൽ മേഖലകളുണ്ട്! ഒരാൾക്ക് യൂട്യൂബറോ ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം ഇൻഫ്ലുവൻസറോ പോഡ്കാസ്റ്ററോ ആയിപ്പോലും മികച്ച വരുമാനം കണ്ടെത്താൻ കഴിയുന്ന കാലമാണിത്. എന്നാൽ, ഒരു കുട്ടി തന്റെ കരിയർ ആയി യൂട്യൂബ് വ്ലോഗിംഗ് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞാൽ നമ്മുടെ സമൂഹം എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും? "അതൊക്കെ ഒരു ജോലിയാണോ, വല്ല ഡിഗ്രിയും പഠിച്ച് പണിക്ക് പോകാൻ നോക്ക്" എന്നായിരിക്കും മറുപടി. കാലാനുസൃതമായി അപ്ഡേറ്റ് ആകാത്ത ഈ പഴയ ചിന്താഗതികൾ പുതിയ തലമുറയുടെ സാധ്യതകളെയാണ് ഇല്ലാതാക്കുന്നത്.
മിഥ്യാധാരണകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന കെണികൾ:
കരിയർ ഗൈഡൻസിന്റെ പേരിൽ നമ്മുടെ സമൂഹത്തിൽ വേരുറച്ചുപോയ ചില മിഥ്യാധാരണകളുണ്ട്. അവ പൊളിച്ചെഴുതേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്:
- കൂടുതൽ മാർക്കുള്ളവർ സയൻസ് എടുക്കണം, കുറഞ്ഞ മാർക്കുള്ളവർ ആർട്സ് അല്ലെങ്കിൽ കോമേഴ്സ് എടുക്കണം: ഇതൊരു അബദ്ധ ധാരണയാണ്. പത്താം ക്ലാസ്സിലെ മാർക്ക് നോക്കിയല്ല പ്ലസ് ടുവിന് ഗ്രൂപ്പ് തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടത്. മറിച്ച് കുട്ടിയുടെ താല്പര്യവും ലക്ഷ്യവും നോക്കിയാണ്. മികച്ച മാർക്കുള്ള ഒരു കുട്ടിക്ക് സിവിൽ സർവീസ് ആണ് ലക്ഷ്യമെങ്കിൽ അവർ ഹ്യുമാനിറ്റീസ് (Humanities) എടുത്ത് പഠിക്കുന്നതാണ് കൂടുതൽ നല്ലത്.
- എഞ്ചിനീയറിംഗ് കഴിഞ്ഞാൽ ജോലി ഉറപ്പാണ്: കേരളത്തിൽ നിന്ന് ഓരോ വർഷവും പുറത്തിറങ്ങുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് എഞ്ചിനീയറിംഗ് ബിരുദധാരികളിൽ എത്ര ശതമാനം പേർക്ക് കോർ എഞ്ചിനീയറിംഗ് ഫീൽഡിൽ ജോലി കിട്ടുന്നുണ്ട് എന്ന് പരിശോധിച്ചാൽ ഈ ധാരണ മാറും. കഴിവില്ലെങ്കിൽ എന്ത് പഠിച്ചിട്ടും കാര്യമില്ല.
- കലയും സ്പോർട്സും കരിയർ ആക്കാൻ കൊള്ളില്ല: സിനിമ, സംഗീതം, ഫോട്ടോഗ്രാഫി, ഡിസൈനിങ്, ഫുട്ബോൾ, ക്രിക്കറ്റ് തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ കരിയർ പടുത്തുയർത്തിയ കോടിക്കണക്കിന് ആളുകളുണ്ട്. അതിന് വേണ്ടത് കൃത്യമായ പരിശീലനവും സമർപ്പണവുമാണ്. അതിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിന് പകരം, "അതൊക്കെ ഹോബിയായി വെച്ചാൽ മതി" എന്ന് പറയുന്ന ഉപദേശകർ കുട്ടികളുടെ ചിറകരിയുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.
യഥാർത്ഥ കരിയർ ഗൈഡൻസ് എങ്ങനെ ആയിരിക്കണം?:
ഇതുവരെ നമ്മൾ കരിയർ ഗൈഡൻസ് എങ്ങനെയാണ് ഒരു വില്ലനാകുന്നത് എന്നാണ് ചർച്ച ചെയ്തത്. എന്നാൽ ശരിയായ രീതിയിലുള്ള കരിയർ ഗൈഡൻസ് ഒരിക്കലും ഒരു വില്ലനല്ല, അതൊരു രക്ഷകനാണ്. നല്ലൊരു കരിയർ കൗൺസിലർ ഒരു കണ്ണാടി പോലെയാണ് പ്രവർത്തിക്കേണ്ടത്. അവർ കുട്ടിയുടെ മേൽ അവരുടെ തീരുമാനങ്ങൾ അടിച്ചേൽപ്പിക്കില്ല, മറിച്ച് കുട്ടിയുടെ കഴിവുകളും പരിമിതികളും അവർക്ക് തന്നെ കാണിച്ചുകൊടുക്കും.
യഥാർത്ഥ കരിയർ ഗൈഡൻസിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവ ആയിരിക്കണം:
- സ്വയം അറിയാൻ സഹായിക്കുക (Self-Discovery): ജാപ്പനീസ് കൺസെപ്റ്റ് ആയ ഇക്കിഗായ് (Ikigai) ഇതിനൊരു മികച്ച ഉദാഹരണമാണ്. നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള കാര്യം, നിങ്ങൾക്ക് നന്നായി ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന കാര്യം, ലോകത്തിന് ആവശ്യമുള്ള കാര്യം, നിങ്ങൾക്ക് വരുമാനം നേടിത്തരുന്ന കാര്യം - ഇവ നാലും കൂടി ചേരുന്ന പോയിന്റാണ് നിങ്ങളുടെ ഇക്കിഗായ്. അത് കണ്ടെത്താൻ ഒരു കുട്ടിയെ സഹായിക്കുക എന്നതാണ് ഗൈഡൻസിന്റെ ആദ്യ പടി.
- സാധ്യതകൾ തുറന്നുകാട്ടുക: കുട്ടികൾക്ക് മുന്നിൽ ലോകത്തുള്ള എല്ലാ തൊഴിൽ സാധ്യതകളുടെയും വാതിലുകൾ തുറന്നിടുക. ഓരോ ജോലിയുടെയും ഗുണങ്ങളും ദോഷങ്ങളും, അതിന് വേണ്ട യോഗ്യതകളും, ജോലിയിലെ വെല്ലുവിളികളും കൃത്യമായി പറഞ്ഞുകൊടുക്കുക.
- തീരുമാനമെടുക്കാൻ പ്രാപ്തരാക്കുക: "നീ ഇന്ന കോഴ്സ് പഠിക്കണം" എന്ന് കൽപ്പിക്കുന്നതിന് പകരം, "ഇത്രയും ഓപ്ഷനുകൾ നിന്റെ മുന്നിലുണ്ട്, നിനക്ക് അനുയോജ്യമായത് സ്വന്തമായി ചിന്തിച്ച് തിരഞ്ഞെടുക്കാം" എന്ന് പറയാൻ കഴിയണം. ആ തീരുമാനമെടുക്കാൻ വേണ്ട വിവരങ്ങൾ (Information) നൽകുക എന്നത് മാത്രമാണ് കൗൺസിലറുടെ ജോലി.
- സ്കിൽ ഡെവലപ്മെന്റിന് (Skill Development) പ്രാധാന്യം നൽകുക: ഏത് ഡിഗ്രി ഉണ്ടെന്നതിനേക്കാൾ, ഇന്നത്തെ കാലത്ത് പ്രധാനപ്പെട്ടത് എന്ത് സ്കിൽ (നൈപുണ്യം) ഉണ്ട് എന്നതാണ്. ആശയവിനിമയ ശേഷി (Communication skill), പ്രശ്നപരിഹാര ശേഷി (Problem-solving), ക്രിട്ടിക്കൽ തിങ്കിംഗ് (Critical thinking), അഡാപ്റ്റബിലിറ്റി (Adaptability) തുടങ്ങിയവ വളർത്തിയെടുക്കാൻ ഗൈഡൻസ് സഹായിക്കണം.
മാതാപിതാക്കളോടും വിദ്യാർത്ഥികളോടും ചിലത് പറയാനുണ്ട്:
മാതാപിതാക്കളോട്:
നിങ്ങളുടെ കുട്ടികൾ നിങ്ങളുടെ അലങ്കാരങ്ങളോ, നിങ്ങളുടെ നഷ്ടപ്പെട്ട സ്വപ്നങ്ങൾ സാക്ഷാത്കരിക്കാനുള്ള ഉപകരണങ്ങളോ അല്ല. അവർക്ക് അവരുടേതായ സ്വപ്നങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളുമുണ്ട്. അയൽക്കാരന്റെ കുട്ടിയുമായി അവരെ താരതമ്യം ചെയ്യാതിരിക്കുക. അവർ എന്താകണം എന്ന് തീരുമാനിക്കാൻ അവരെ അനുവദിക്കുക. അവർ പരാജയപ്പെട്ടാൽ പോലും, അത് അവരുടെ സ്വന്തം തീരുമാനങ്ങളിലെ പരാജയങ്ങളായിരിക്കട്ടെ. അതിൽ നിന്ന് അവർ പഠിച്ചുകൊള്ളും. എന്നാൽ നിങ്ങൾ അടിച്ചേൽപ്പിച്ച ഒരു തീരുമാനത്തിൽ അവർ പരാജയപ്പെട്ടാൽ, അത് ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഒരു കുറ്റബോധമായി അവരെയും നിങ്ങളെയും വേട്ടയാടും. നല്ലൊരു ശ്രോതാവാകുക (Listener). അവരുടെ ഇഷ്ടങ്ങളെ പുച്ഛിക്കാതിരിക്കുക.
വിദ്യാർത്ഥികളോട്:
പ്ലസ് ടു കഴിഞ്ഞാലുടനെ ജീവിതത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം എന്താണെന്ന് കൃത്യമായി അറിയാത്തതിൽ യാതൊരു തെറ്റുമില്ല. അതെല്ലാം സാധാരണമാണ്. കൺഫ്യൂഷൻ ഉണ്ടാകുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. മറ്റുള്ളവർ എന്ത് വിചാരിക്കും എന്ന് കരുതി ഒരു കോഴ്സും തിരഞ്ഞെടുക്കരുത്. നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ഗ്യാപ്പ് ഇയർ (Gap year) എടുത്ത്, ലോകം ചുറ്റിക്കണ്ട്, നിങ്ങളുടെ താല്പര്യങ്ങൾ എന്താണെന്ന് കണ്ടെത്തണം എന്നുണ്ടെങ്കിൽ അങ്ങനെ ചെയ്യുക. ഇന്ന് വിവരങ്ങൾ വിരൽത്തുമ്പിലുണ്ട്. ഇന്റർനെറ്റും യൂട്യൂബും ഉപയോഗിച്ച് വിവിധ കരിയറുകളെ കുറിച്ച് സ്വയം പഠിക്കുക. ആ മേഖലയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നവരുമായി സംസാരിക്കുക (Networking). നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ ശബ്ദത്തിന് കാതോർക്കുക.
ചുരുക്കത്തിൽ: കരിയർ ഗൈഡൻസ് എന്ന ആശയം ഒരിക്കലും ഒരു വില്ലനല്ല. എന്നാൽ അത് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന രീതിയിലാണ് പ്രശ്നമുള്ളത്. മാർക്കറ്റിംഗ് തന്ത്രങ്ങളും, സമൂഹത്തിന്റെ അമിത പ്രതീക്ഷകളും, പാരമ്പര്യവാദങ്ങളും കലരുമ്പോഴാണ് അതൊരു 'നിശബ്ദ കൊലയാളി'യായി മാറി നമ്മുടെ യുവത്വത്തിന്റെ നിറമുള്ള സ്വപ്നങ്ങളെ ഇരുട്ടിലാക്കുന്നത്.
നമുക്കാവശ്യം വിദ്യാർത്ഥികളെ ശാക്തീകരിക്കുന്ന (Empowering), അവരുടെ വ്യക്തിത്വത്തെയും അഭിരുചികളെയും ബഹുമാനിക്കുന്ന, വിശാലമായ തൊഴിൽ ലോകത്തെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായ അറിവ് നൽകുന്ന ഒരു ശാസ്ത്രീയ കരിയർ ഗൈഡൻസ് സംവിധാനമാണ്. ആ രീതിയിലേക്ക് നമ്മുടെ വിദ്യാഭ്യാസ സമ്പ്രദായവും സമൂഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടും മാറിയാൽ മാത്രമേ, എല്ലാ തിങ്കളാഴ്ചകളിലും പുഞ്ചിരിയോടെ, പൂർണ്ണ സന്തോഷത്തോടെ തങ്ങളുടെ ജോലിസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് പോകുന്ന ഒരു പുതുതലമുറയെ നമുക്ക് വാർത്തെടുക്കാൻ കഴിയൂ. ജോലി എന്നത് വെറുമൊരു വരുമാനമാർഗ്ഗം മാത്രമല്ല, അതൊരു ജീവിതശൈലിയാണ്, സ്വയം പ്രകടിപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു ഉപാധിയാണ് എന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നിടത്താണ് മാറ്റങ്ങൾ തുടങ്ങേണ്ടത്.
Article By: Mujeebulla K.M
CIGI Career Team