കരിയറെഴുത്ത് ഇന്നിൻ്റെ ലോകത്തിൽ
പണ്ടൊക്കെ നമ്മുടെ നാട്ടിലെ വായശാലകളിലെ തടിയൻ മേശപ്പുറത്തോ, വീട്ടിലെ പത്രക്കെട്ടുകൾക്കിടയിലോ 'കരിയർ പംക്തി' എന്ന് എഴുതിയ ആ ഭാഗം കാണുമ്പോൾ തന്നെ പകുതിപ്പേർക്കും കോട്ടുവായ വരുമായിരുന്നു. കാരണമുണ്ട്, അത്രയ്ക്ക് 'ഉണക്ക'യായിരുന്നു അന്നത്തെ കരിയർ എഴുത്തുകൾ! സർക്കാർ ഗസറ്റിലെ വിജ്ഞാപനം അതുപോലെ വെട്ടിയൊട്ടിച്ചതുപോലെ, വികാരമോ വിചാരമോ ഇല്ലാത്ത കുറേ വാചകങ്ങൾ. "ബിരുദധാരികൾക്ക് സുവർണ്ണാവസരം, അപേക്ഷാ ഫീസ് ഇത്ര രൂപ, സ്വയം സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയ പകർപ്പുകൾ സഹിതം..." എന്നിങ്ങനെ ഒരു സർക്കാർ ഓഫീസിലെ ഗൗരവക്കാരനായ ഹെഡ് ക്ലർക്കിന്റെ ശബ്ദത്തിലായിരുന്നു അന്നത്തെ കരിയർ ലേഖനങ്ങൾ നമ്മളോട് സംസാരിച്ചിരുന്നത്. വായിച്ചു തീരുമ്പോഴേക്കും ജോലി കിട്ടുമോ എന്നതിനേക്കാൾ, അപേക്ഷ അയച്ചു തെറ്റിപ്പോയാൽ ജയിലിൽ പോകേണ്ടി വരുമോ എന്ന പേടിയായിരുന്നു ഉദ്യോഗാർത്ഥികൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നത്!
എന്നാൽ കാലം മാറി, കാലാവസ്ഥ മാറി, കരിയർ എഴുത്തിന്റെ ഡിഎൻഎ (DNA) തന്നെ മാറി. സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ ചിറകിലേറി ഇന്റർനെറ്റ് ഓരോ കൈവെള്ളയിലുമെത്തിയപ്പോൾ, അതിനു പിന്നാലെ നിർമിത ബുദ്ധി (AI) എന്ന മാന്ത്രികൻ കൂടി കടന്നുവന്നപ്പോൾ കരിയർ എഴുത്ത് എന്നത് വെറുമൊരു വിവരക്കൈമാറ്റമല്ലാതായി. അതൊരു 'കരിയർ സാഹിത്യ'മായി രൂപാന്തരം പ്രാപിച്ചു. ഈ മാറ്റത്തിന്റെ ഉള്ളറകളിലേക്ക്, അതിന്റെ സൗന്ദര്യത്തിലേക്കും അപകടങ്ങളിലേക്കും നമുക്കൊന്ന് ആഴത്തിൽ ഇറങ്ങിനോക്കാം.
ഇന്നലെകളുടെ ആ ബ്ലാക്ക് ആൻഡ് വൈറ്റ് കാലം:
തൊണ്ണൂറുകളിലെയും രണ്ടായിരത്തിന്റെ തുടക്കത്തിലെയും കരിയർ എഴുത്തുകളെ ഓർത്തെടുക്കുമ്പോൾ അതിനൊരു മരുന്നുകുപ്പിയുടെ മണമാണ്. അസുഖം മാറാൻ കുടിച്ചേ പറ്റൂ, പക്ഷേ കുടിക്കാൻ ഒട്ടും രസമില്ലാത്ത ഒന്ന്. അന്ന് വിവരങ്ങൾ (Information) എന്നത് വളരെ അപൂർവ്വമായ ഒരു വസ്തുവായിരുന്നു. ഏതെങ്കിലും ഒരു യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ പുതിയൊരു കോഴ്സ് തുടങ്ങിയാൽ അതറിയാൻ മാസങ്ങൾ എടുക്കും. പത്രങ്ങളിലെ വാരാന്ത്യ പതിപ്പുകളിലോ, തിരഞ്ഞെടുത്ത കരിയർ മാഗസിനുകളിലോ വരുന്ന ലേഖനങ്ങളായിരുന്നു ഏക ആശ്രയം.
അന്നത്തെ എഴുത്തുകളുടെ ഏറ്റവും വലിയ പരിമിതി, അവ 'മനുഷ്യനെ' കണ്ടിരുന്നില്ല എന്നതാണ്. കോഴ്സുകളെയും തൊഴിലുകളെയും കുറിച്ചുള്ള അക്കമിട്ട നിരത്തലുകൾ മാത്രമായിരുന്നു അവ. പ്ലസ് ടു കഴിഞ്ഞാൽ എൻജിനീയറിങ് അല്ലെങ്കിൽ മെഡിസിൻ, അതും കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലും ഡിഗ്രി എടുത്ത് പി.എസ്.സി പരീക്ഷ എഴുതുക—ഇത്രയേറെ ഇടുങ്ങിയതായിരുന്നു അന്നത്തെ കരിയർ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ. ഒരു വിദ്യാർത്ഥിയുടെ അഭിരുചി (Aptitude), അവന്റെ മാനസികാവസ്ഥ, താല്പര്യങ്ങൾ, കുടുംബ പശ്ചാത്തലം എന്നിവയൊന്നും അന്നത്തെ എഴുത്തുകളിൽ ചർച്ചയേ ആയിരുന്നില്ല. വായനക്കാരന്റെ തോളിൽ തട്ടി "നീ വിഷമിക്കേണ്ട, നിനക്ക് പറ്റിയ വഴി ഇതാണ്" എന്ന് പറയുന്ന ഒരു ഊഷ്മളത അന്നത്തെ അക്ഷരങ്ങൾക്കില്ലായിരുന്നു. വിവരങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അതിൽ ജീവനുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഇന്റർനെറ്റും എ.ഐയും: കരിയർ സാഹിത്യത്തിന്റെ പൂക്കാലം!:
സ്മാർട്ട്ഫോണുകളും സോഷ്യൽ മീഡിയയും നമ്മുടെ സ്വീകരണമറികൾ കീഴടക്കിയതോടെ കരിയർ എഴുത്തിന്റെ രസതന്ത്രം മാറി. ബ്ലോഗുകളിലൂടെയും ഫേസ്ബുക്ക് കുറിപ്പുകളിലൂടെയും ലിങ്ക്ഡ്ഇൻ ലേഖനങ്ങളിലൂടെയും കരിയർ വിദഗ്ദ്ധർ വായനക്കാരോട് നേരിട്ട് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. വരണ്ട ഭാഷയ്ക്ക് പകരം കഥ പറച്ചിലിന്റെ (Storytelling) രീതി വന്നു. "പണ്ട് തിരുവനന്തപുരത്തെ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് പത്താം ക്ലാസ്സിൽ തോറ്റ ഒരു പയ്യനുണ്ടായിരുന്നു, അവനിന്ന് സിലിക്കൺ വാലിയിലെ വലിയൊരു കമ്പനിയുടെ സിഇഒ ആണ്..." എന്ന മട്ടിൽ തുടങ്ങുന്ന ലേഖനങ്ങൾ വായനക്കാരെ പിടിച്ചിരുത്തി.
ഇതിനിടയിലേക്കാണ് ചാറ്റ് ജിപിടി (ChatGPT) അടക്കമുള്ള നിർമിത ബുദ്ധി (AI) സങ്കേതങ്ങളുടെ മാസ്സ് എൻട്രി! അതോടെ കരിയർ എഴുത്തിൽ ഒരു വലിയ വിസ്ഫോടനം തന്നെ നടന്നു. ഏത് വിഷയത്തെക്കുറിച്ചും നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ, നല്ല ഒഴുക്കുള്ള ഭാഷയിൽ, സാഹിത്യത്തിന്റെ സകല പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും ചേർത്ത് ലേഖനങ്ങൾ വാർത്തെടുക്കാൻ എ.ഐ സഹായിച്ചു.
ഇന്ന് നമ്മൾ കാണുന്ന കരിയർ എഴുത്തുകളെ കൃത്യമായി രണ്ടായി തിരിക്കാം. ഒന്ന്: പഞ്ചസാരയിൽ പൊതിഞ്ഞ സ്വപ്നക്കച്ചവടം! സാഹിത്യഭംഗിയും മോട്ടിവേഷനും കുത്തിനിറച്ച എഴുത്തുകളാണിവ. എ.ഐയുടെ സഹായത്തോടെ ആർക്കും മനോഹരമായ വാക്കുകൾ കടമെടുക്കാം എന്നായപ്പോൾ, വായിച്ചാൽ രോമാഞ്ചം കൊള്ളിക്കുന്ന കരിയർ ലേഖനങ്ങൾ ഇന്റർനെറ്റിൽ നിറഞ്ഞു. "വിദേശത്തേക്ക് പറക്കാം, ലക്ഷങ്ങൾ കൊയ്യാം", "വീട്ടിലിരുന്ന് കോടികൾ സമ്പാദിക്കാൻ ഡാറ്റാ സയൻസ് പഠിക്കൂ" എന്നിങ്ങനെ തലക്കെട്ടുകൾ കൊണ്ട് അമ്മാനമാടുന്ന രചനകൾ. കാൽപ്പനികത കലർന്ന ഈ വാചകക്കസർത്ത് വായിക്കുമ്പോൾ ഏതൊരു വിദ്യാർത്ഥിക്കും തോന്നും, ആ കോഴ്സിനൊന്ന് ചേർന്നാൽ മാത്രം മതി, ജീവിതം രക്ഷപ്പെട്ടെന്ന്! പക്ഷേ, ഉള്ളു പൊള്ളയായ ഈ അലങ്കാരങ്ങൾക്കപ്പുറം, ആ കോഴ്സ് പഠിച്ചിറങ്ങിയാൽ നേരിടേണ്ടി വരുന്ന യഥാർത്ഥ വെല്ലുവിളികളെക്കുറിച്ച് അതിൽ ഒരക്ഷരം ഉണ്ടാകില്ല.
മറുവശത്തെ യാഥാർത്ഥ്യബോധം: മണ്ണിൽ ചവിട്ടി നിൽക്കുന്ന എഴുത്തുകൾ:
ഈ പഞ്ചസാരക്കൂമ്പാരങ്ങൾക്കിടയിലും നമുക്ക് ആശ്വാസം തരുന്നത് മറുവശത്ത് പടരുന്ന യാഥാർത്ഥ്യബോധമുള്ള (Realistic) കരിയർ എഴുത്തുകളാണ്. സോഷ്യൽ മീഡിയയിലെ വ്യാജ വാഗ്ദാനങ്ങളിൽ മനംമടുക്കുമ്പോൾ, വായനക്കാർ തേടിപ്പോകുന്നത് ഇത്തരം ആധികാരികമായ എഴുത്തുകളെയാണ്.
ഒരു കോഴ്സിനെക്കുറിച്ചോ തൊഴിലിനെക്കുറിച്ചോ എഴുതുമ്പോൾ, അതിന്റെ തിളങ്ങുന്ന വശം മാത്രം കാണിക്കാതെ, മറുവശത്തെ ഇരുട്ടിനെക്കൂടി കാണിച്ചുതരാൻ ഈ എഴുത്തുകാർ ശ്രമിക്കുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, വിദേശപഠനത്തെക്കുറിച്ച് എഴുതുമ്പോൾ അവിടുത്തെ മനോഹരമായ കാമ്പസുകളെക്കുറിച്ച് മാത്രം പറയാതെ, അവിടെ പാർട്ട് ടൈം ജോലി കിട്ടാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടും, കാലാവസ്ഥയും, തിരികെ അടയ്ക്കേണ്ട ബാങ്ക് ലോണിന്റെ ഭാരവും, പഠിച്ചിറങ്ങിയാൽ പി.ആർ (PR) കിട്ടാനുള്ള നൂലാമാലകളും കൃത്യമായ കണക്കുകൾ വെച്ച് അവർ വിശദീകരിക്കുന്നു. വായനക്കാരെ സുഖിപ്പിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് അവരെ ചിന്തിപ്പിക്കുകയാണ് ഇത്തരം എഴുത്തുകൾ ചെയ്യുന്നത്. മധുരമുള്ള നുണകളേക്കാൾ കയ്പുള്ള സത്യങ്ങളാണ് ഒരുവന്റെ ഭാവി സുരക്ഷിതമാക്കാൻ നല്ലതെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞവരാണ് ഈ ശൈലിയുടെ വക്താക്കൾ.
വാളെടുത്തവനൊക്കെ വെളിച്ചപ്പാടാകുന്ന അപകടം!:
ഇന്നത്തെ കരിയർ എഴുത്തുലോകം നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിസന്ധി എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഒറ്റ ഉത്തരമേയുള്ളൂ—'അരവൈദ്യന്മാരുടെ' തള്ളിക്കയറ്റം! പഴയൊരു ചൊല്ലുണ്ടല്ലോ, "അരവൈദ്യൻ ആളെക്കൊല്ലും" എന്ന്. കരിയർ രംഗത്ത് അത് അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ സത്യമാണ്. ഗൂഗിളിൽ പരതി കിട്ടുന്ന നാല് വിവരങ്ങളും, ചാറ്റ് ജിപിടി തരുന്ന മനോഹരമായ ഒരു ആമുഖവും വെച്ച് ആർക്കും ഇന്ന് ഒരു 'കരിയർ കൺസൾട്ടന്റ്' ആകാം, കരിയർ ലേഖനങ്ങൾ എഴുതാം.
ഒരു സിനിമയെക്കുറിച്ചോ പാചകത്തെക്കുറിച്ചോ എഴുതുന്നതുപോലെ നിസ്സാരമല്ല കരിയർ എഴുത്ത്. ഒരു സിനിമാ റിവ്യൂ തെറ്റിപ്പോയാൽ വായനക്കാരന് നഷ്ടപ്പെടുന്നത് ഒരു ടിക്കറ്റിന്റെ കാശും മൂന്നു മണിക്കൂറുമാണ്. ഒരു പാചകക്കുറിപ്പ് തെറ്റിയാൽ ഒരു നേരത്തെ കറി മോശമാകും. എന്നാൽ ഒരു കരിയർ ലേഖനത്തിലെ വിവരം തെറ്റിയാലോ? അവിടെ തുലഞ്ഞുപോകുന്നത് ഒരു വിദ്യാർത്ഥിയുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വിലപ്പെട്ട വർഷങ്ങളാണ്! ഒരു സാധാരണ കുടുംബത്തിന്റെ മുഴുവൻ സമ്പാദ്യമാണ്! അവരുടെ സ്വപ്നങ്ങളാണ്!
അതുകൊണ്ട് തന്നെ, വാളെടുക്കുന്നവനൊക്കെ വെളിച്ചപ്പാടാകാൻ കഴിയുന്ന ഒന്നല്ല കരിയർ എഴുത്തിന്റെ ലോകം. അതിനൊരു തപസ്സു വേണം. ആ മേഖലയെ അറിഞ്ഞ്, പഠിച്ച്, പ്രണയിച്ച ഒരാൾക്കേ നല്ലൊരു കരിയർ എഴുത്തുകാരനാകാൻ കഴിയൂ.
എന്താണ് ഒരു യഥാർത്ഥ കരിയർ എഴുത്തുകാരന്റെ യോഗ്യത? അയാൾ വെറുമൊരു എഴുത്തുകാരൻ മാത്രമാകരുത്, ഒരു മികച്ച ഗവേഷകൻ (Researcher) കൂടിയായിരിക്കണം. ഒരു കോഴ്സിനെക്കുറിച്ച് എഴുതുന്നതിന് മുൻപ് ആ കോഴ്സിന്റെ സിലബസ് എന്താണ്, അത് പഠിപ്പിക്കുന്ന മികച്ച സ്ഥാപനങ്ങൾ ഏതൊക്കെയാണ്, നിലവിലെ തൊഴിൽ വിപണിയിൽ (Job Market) അതിന് എത്രത്തോളം ഡിമാൻഡുണ്ട്, അടുത്ത അഞ്ചോ പത്തോ വർഷത്തിനുള്ളിൽ എ.ഐയോ മറ്റ് സാങ്കേതികവിദ്യകളോ ആ തൊഴിലിനെ വിഴുങ്ങുമോ, ആ മേഖലയിൽ ഇപ്പോൾ ജോലി ചെയ്യുന്നവരുടെ അനുഭവം എന്താണ്—ഇതൊക്കെ ആഴത്തിൽ പഠിച്ച ശേഷമേ അയാൾ പേനയെടുക്കാവൂ. സ്വന്തം മേഖലയോട് വല്ലാത്തൊരു പാഷനും (Passion), വായനക്കാരോട് തികഞ്ഞ ഉത്തരവാദിത്തവും ഉള്ളവർക്കേ ഈ കൃത്യത (Accuracy) സൂക്ഷിക്കാൻ കഴിയൂ.
നാളെയുടെ നാൾവഴികൾ: കരിയർ എഴുത്ത് എങ്ങോട്ട്?:
ഇന്നലെകളെയും ഇന്നിനെയും നമ്മൾ കണ്ടു. ഇനി നാളെയുടെ ലോകം എങ്ങനെയായിരിക്കും? തൊഴിൽ ലോകം നമ്മൾ ചിന്തിക്കുന്നതിനേക്കാൾ വേഗത്തിലാണ് മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഇന്നു നമ്മൾ വലിയ സംഭവമായി കാണുന്ന പല ജോലികളും അടുത്ത പത്തു വർഷത്തിനുള്ളിൽ അപ്രത്യക്ഷമാകാം. അതുപോലെ ഇന്നു നമുക്ക് പേരുപോലും അറിയാത്ത പുതിയ തൊഴിലുകൾ നാളെ രൂപപ്പെട്ടേക്കാം. ഗിഗ് ഇക്കോണമിയും (Gig Economy), റിമോട്ട് വർക്കും, പ്രോംപ്റ്റ് എൻജിനീയറിങ്ങുമൊക്കെ ആ മാറ്റത്തിന്റെ തുടക്കങ്ങൾ മാത്രമാണ്.
ഈയൊരു സാഹചര്യത്തിൽ നാളത്തെ കരിയർ എഴുത്തുകൾക്ക് വലിയൊരു പരിണാമം തന്നെ സംഭവിക്കും. എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി ഒരേ ലേഖനം എന്ന രീതി മാറി, ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും കഴിവും താല്പര്യവും വിശകലനം ചെയ്ത് അവർക്കു മാത്രമായി എ.ഐ തയ്യാറാക്കി നൽകുന്ന 'ഹൈപ്പർ പേഴ്സണലൈസ്ഡ്' (Hyper-personalized) കരിയർ ഗൈഡുകൾ വരും. അക്ഷരങ്ങളിലൂടെയുള്ള വായനയ്ക്കപ്പുറം, വിർച്വൽ റിയാലിറ്റിയിലൂടെ (VR) ഒരു തൊഴിലിടം നേരിട്ട് കണ്ട് അനുഭവിച്ചറിയാൻ സഹായിക്കുന്ന രീതിയിലേക്ക് കരിയർ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശങ്ങൾ വളർന്നേക്കാം.
എന്നിരുന്നാലും, അവിടെയും മനുഷ്യന്റെ കയ്യൊപ്പുള്ള കരിയർ എഴുത്തുകൾക്ക് മരണമുണ്ടാകില്ല. കാരണം, എ.ഐയ്ക്ക് ലോകത്തുള്ള സകല ഡാറ്റയും അരിച്ചുപെറുക്കി തരാൻ കഴിയും, പക്ഷേ ഒരു മനുഷ്യന്റെയുള്ളിലെ ആശങ്കകളെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയില്ല. പരീക്ഷയിൽ തോറ്റുപോയ ഒരു കുട്ടിയുടെ തോളിൽ കയ്യിട്ട്, "സാരമില്ലടാ, ഇതിലും വലിയൊരു ലോകം നിനക്കായി കാത്തിരിപ്പുണ്ട്" എന്ന് പറഞ്ഞ് അവനെ പുതിയൊരു വഴിയിലേക്ക് കൈപിടിച്ചു നടത്താൻ മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയമുള്ള ഒരെഴുത്തുകാരനേ സാധിക്കൂ. സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ കൃത്യതയും, മനുഷ്യസഹജമായ സഹാനുഭൂതിയും (Empathy) ചേരുന്നിടത്താണ് നാളത്തെ മികച്ച കരിയർ സാഹിത്യം പിറവിയെടുക്കാൻ പോകുന്നത്.
പഴയ ആ ഗസറ്റ് വിജ്ഞാപനങ്ങളുടെ കാലത്തുനിന്ന് ഇന്നത്തെ എ.ഐ കാലഘട്ടം വരെയുള്ള കരിയർ എഴുത്തിന്റെ യാത്ര ശരിക്കും അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നാണ്. ഭാഷയിൽ സരസതയും കാഷ്വൽ സമീപനവും വരുന്നത് നല്ലതുതന്നെ, അത് വായനയെ ആയാസരഹിതമാക്കും. പക്ഷേ, ആ ഭംഗിക്കുള്ളിൽ സത്യസന്ധതയുടെയും കൃത്യതയുടെയും കാമ്പുണ്ടാകണം. കാരണം, കരിയർ എഴുത്തുകാരൻ വരയ്ക്കുന്നത് വെറും അക്ഷരങ്ങളല്ല, മറിച്ച് അനേകം മനുഷ്യരുടെ ജീവിതവഴികളാണ്. ആ വഴികളിൽ വെളിച്ചം നിറയ്ക്കാൻ, ഈ മേഖലയെ ഉള്ളറിഞ്ഞ് പ്രണയിക്കുന്ന യഥാർത്ഥ എഴുത്തുകാർക്ക് മാത്രമേ കഴിയൂ.
Article By: Mujeebulla K.M
CIGI Career Team