പ്രൊഫഷണൽ വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് ആശ്വാസമായി വഖഫ് ബോർഡിന്റെ പലിശരഹിത ലോൺ സ്കോളർഷിപ്പ്: അപേക്ഷകൾ ക്ഷണിച്ചു

16 October 2026

പ്രൊഫഷണൽ വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് ആശ്വാസമായി വഖഫ് ബോർഡിന്റെ പലിശരഹിത ലോൺ സ്കോളർഷിപ്പ്: അപേക്ഷകൾ ക്ഷണിച്ചു

2026-27 അധ്യയന വർഷത്തിൽ പ്രൊഫഷണൽ കോഴ്‌സുകളുടെ ഒന്നാം വർഷത്തിലേക്ക് പ്രവേശനം നേടിയ മുസ്ലിം വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് കേരള സംസ്ഥാന വഖഫ് ബോർഡ് പലിശരഹിത ലോൺ സ്കോളർഷിപ്പിനായി അപേക്ഷ ക്ഷണിച്ചു. അർഹരായ വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് പഠനസഹായമായി പ്രതിമാസം 5,000 രൂപ വീതമാണ് സ്കോളർഷിപ്പായി അനുവദിക്കുന്നത്. സംസ്ഥാനത്തൊട്ടാകെ ലഭ്യമാകുന്ന അപേക്ഷകളിൽ നിന്നും യോഗ്യതയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ 200 വിദ്യാർത്ഥികളെയാണ് ഈ പദ്ധതിയിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്.

യോഗ്യതാ മാനദണ്ഡങ്ങൾ:

2026-27 അധ്യയന വർഷത്തിൽ പ്രൊഫഷണൽ കോഴ്സുകൾക്ക് ഒന്നാം വർഷം പഠിക്കുന്ന മുസ്ലിം വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് മാത്രമാണ് അപേക്ഷിക്കാൻ സാധിക്കുക.
അപേക്ഷകർ മുൻ പരീക്ഷയിൽ (പ്ലസ് ടു അല്ലെങ്കിൽ 12-ാം ക്ലാസ്സ്) കുറഞ്ഞത് 80 ശതമാനം മാർക്കോ അല്ലെങ്കിൽ തത്തുല്യ ഗ്രേഡോ കരസ്ഥമാക്കിയിരിക്കണം.
അപേക്ഷകന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ വാർഷിക വരുമാനം 2,50,000 രൂപയിൽ താഴെ ആയിരിക്കണം.

അപേക്ഷിക്കേണ്ട വിധവും സമർപ്പിക്കേണ്ട രേഖകളും:

അപേക്ഷാഫോം കേരള സംസ്ഥാന വഖഫ് ബോർഡിൻ്റെ ഔദ്യോഗിക വെബ്സൈറ്റായ www.keralastatewakfboard.in ൽ നിന്നും നേരിട്ട് ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യാവുന്നതാണ്.
അപേക്ഷാ ഫോറത്തിൽ വിദ്യാർത്ഥിയുടെ പേര്, വിലാസം, ജനനത്തീയതി, ഫോൺ നമ്പർ, ഇമെയിൽ, രക്ഷിതാവിന്റെ വിവരങ്ങൾ, വാർഷിക വരുമാനം, യോഗ്യതാ പരീക്ഷയുടെ അക്കാദമിക് വിവരങ്ങൾ, പ്രവേശനം ലഭിച്ച സ്ഥാപനത്തിന്റെയും കോഴ്സിന്റെയും വിവരങ്ങൾ എന്നിവ വ്യക്തമായി രേഖപ്പെടുത്തണം.
അപേക്ഷയോടൊപ്പം പ്ലസ് ടു അല്ലെങ്കിൽ 12-ാം ക്ലാസ് പരീക്ഷയുടെ മാർക്ക് ലിസ്റ്റിൻ്റെ പകർപ്പ് നിർബന്ധമായും ഉള്ളടക്കം ചെയ്തിരിക്കണം.
ഫോറത്തിൽ അപേക്ഷകനായ വിദ്യാർത്ഥിയും രക്ഷിതാവും ഒപ്പിട്ട സത്യവാങ്മൂലം ഉണ്ടായിരിക്കണം.
പൂരിപ്പിച്ച അപേക്ഷകൾ അയക്കേണ്ട വിലാസം: ചീഫ് എക്സിക്യൂട്ടീവ് ഓഫീസർ, കേരള സംസ്ഥാന വഖഫ് ബോർഡ്, ഇൻ്റർനാഷണൽ സ്റ്റേഡിയത്തിന് സമീപം, വി.ഐ.പി. റോഡ്, കലൂർ, കൊച്ചി - 682017.
അപേക്ഷകൾ 2026 ഒക്ടോബർ 31-നകം വിലാസത്തിൽ ലഭ്യമാകേണ്ടതാണ്. നിശ്ചിത തീയതിക്ക് ശേഷം ലഭിക്കുന്ന അപേക്ഷകൾ യാതൊരു കാരണവശാലും പരിഗണിക്കുന്നതല്ല.
കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾക്കും സംശയനിവാരണങ്ങൾക്കായി 0484-2101485, 0484-2342485, 0484-2346091 എന്നീ ഫോൺ നമ്പറുകളിലോ [email protected] എന്ന ഇമെയിൽ വിലാസത്തിലോ ബന്ധപ്പെടാവുന്നതാണ്.

ജാമ്യ വ്യവസ്ഥകൾ:

പദ്ധതിയിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്ന വിദ്യാർത്ഥികൾ വഖഫ് ബോർഡ് ആവശ്യപ്പെടുന്ന പ്രകാരം 200 രൂപയുടെ മുദ്രപത്രത്തിൽ കരാർ തയ്യാറാക്കി ഒപ്പിടുകയും രണ്ട് ജാമ്യക്കാരെ ഹാജരാക്കുകയും വേണം.
കരാറിന്റെ എല്ലാ പേജുകളിലും വായ്പയെടുക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥിയും രണ്ട് ജാമ്യക്കാരും ഒപ്പിടേണ്ടതാണ്.
ജാമ്യക്കാരിൽ ഒരാൾ സർക്കാർ, അർദ്ധസർക്കാർ, പൊതുമേഖലാ സ്ഥാപനം, സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങൾ, സഹകരണ ബാങ്ക് അല്ലെങ്കിൽ സൊസൈറ്റി എന്നിവയിലൊന്നിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന വ്യക്തിയായിരിക്കണം.
അതല്ലെങ്കിൽ, ജാമ്യക്കാരിൽ ഒരാൾ വായ്പയെടുക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥിയുടെ പിതാവ്, മാതാവ്, സഹോദരൻ, സഹോദരി എന്നിവരിൽ വരുമാനമുള്ള വ്യക്തിയായിരുന്നാലും മതിയാകും.
ജാമ്യക്കാരനായി ഹാജരാകുന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥൻ പ്രത്യേക ഫോമിൽ ജാമ്യ ഉറപ്പ് നൽകേണ്ടതുണ്ട്.

തിരിച്ചടവ് വ്യവസ്ഥകളും പിഴയും:

വിദ്യാർത്ഥി പഠിക്കുന്ന കോഴ‌് പൂർത്തിയാക്കി 6 മാസത്തിനുശേഷമാണ് വായ്പയുടെ തിരിച്ചടവ് ആരംഭിക്കേണ്ടത്.
തിരിച്ചടവ് ആരംഭിച്ച് തുടർന്ന് വരുന്ന 24 മാസത്തിനകം വായ്‌പാ തുക പൂർണ്ണമായി അടച്ചു തീർക്കേണ്ടതാണ്.
കൃത്യമായി തിരിച്ചടയ്ക്കുന്ന വായ്‌പാ തുകയ്ക്ക് യാതൊരുവിധ പലിശയും ബോർഡ് ഈടാക്കുന്നതല്ല.
എന്നാൽ, നിശ്ചിത തിരിച്ചടവ് കാലാവധി കഴിഞ്ഞും തുക അടയ്ക്കാതെ കുടിശ്ശിക വരുത്തുന്ന പക്ഷം, 12 ശതമാനം നിരക്കിൽ നഷ്ടപരിഹാരത്തുക പിഴയായി ഈടാക്കുന്നതാണ്. തുക യഥാസമയം തിരിച്ചടയ്ക്കാത്തതുമൂലം ബോർഡിനുണ്ടാകുന്ന സാമ്പത്തിക നഷ്ടത്തിനും, പ്രസ്തു‌ത തുക മറ്റൊരു അർഹനായ വിദ്യാർത്ഥിക്ക് അനുവദിക്കാൻ കഴിയാത്തതുമൂലമുള്ള അവസരനഷ്ടത്തിനും പരിഹാരമായാണ് ഈ തുക ഈടാക്കുന്നത്.

waqf board loan2026.pdf

Article By: Mujeebulla K.M
CIGI Career Team

Comments (0)

Write a Comment

Mujeeb Kaindar
2026-10-16

എ.ഐ കാലത്തെ അതിജീവനം: വഴികാട്ടികളാകേണ്ടത് അറിവും അലിവുമുള്ളവർ

"നിർമ്മിത ബുദ്ധി സൂപ്പർ ഇൻ്റലിജൻസാവുന്നു. എ.ഐ മനുഷ്യൻ്റെ അന്തകനുമാവുന്നു. ഈ കാലത്ത് നിലനിൽപിനായി നമ്മൾ എന്ത് ചെയ്യണം?"

സാധാരണഗതിയിൽ ഗുഡ് മോർണിംഗ് മെസ്സേജുകളോ, സ്മൈലികളോ വരാറുള്ള എൻ്റെ ഫോണിൻ്റെ സ്ക്രീനിൽ ഇന്ന് (ഒക്ടോബർ 6 ന് ) പുലർച്ചെ തെളിഞ്ഞത് ഈയൊരു സന്ദേശമാണ്. അയച്ചത് ഒരു പത്താം ക്ലാസുകാരൻ. ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ ഒരു ഹോളിവുഡ് സയൻസ് ഫിക്ഷൻ സിനിമയിലെ ഡയലോഗ് പോലെയോ, അർനോൾഡ് ഷ്വാസ്നെഗറുടെ 'ടെർമിനേറ്റർ' സിനിമയുടെ തിരക്കഥ പോലെയോ തോന്നാം. പക്ഷേ, ആ സന്ദേശത്തിന് പിന്നിൽ വലിയൊരു യാഥാർത്ഥ്യമുണ്ടായിരുന്നു; ഇന്നത്തെ തലമുറയുടെ ഏറ്റവും വലിയൊരു ചോദ്യം അതിലുണ്ടായിരുന്നു.

ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെയാണ് ഞാൻ ആ മെസ്സേജ് വായിച്ചു തുടങ്ങിയതെങ്കിലും, പെട്ടെന്ന് തന്നെ ആ പുഞ്ചിരി മാഞ്ഞു. കാരണം, ആ വരികളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് വെറുമൊരു കൗതുകമല്ല, മറിച്ച് വലിയൊരു ഭയമാണ്. അനിശ്ചിതത്വമാണ്. ഇത് കേവലമൊരു ആശങ്കയല്ല; തങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ തുറന്നുകിടക്കുന്ന, മുൻകൂട്ടി പ്രവചിക്കാൻ കഴിയാത്തത്ര വേഗത്തിൽ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള അതിയായ ആകാംക്ഷയാണിത്. ഒരുപക്ഷേ, കഴിഞ്ഞ പത്തോ ഇരുപതോ വർഷങ്ങളായി നാം കണ്ടുശീലിച്ച ലോകമല്ല നാളെയുടേത് എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം അവനെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടാകാം. ഈ ആകാംക്ഷ ആ പത്താം ക്ലാസുകാരനിൽ മാത്രമല്ല, അവനെപ്പോലുള്ള ലക്ഷക്കണക്കിന് വിദ്യാർത്ഥികളിലും, അവരുടെ ഭാവിയോർത്ത് നെഞ്ചിടിപ്പോടെ കാത്തിരിക്കുന്ന രക്ഷിതാക്കളിലുമുണ്ട്.

നമുക്കൊന്ന് പിന്നോട്ട് നടന്നു നോക്കാം. ഒരു പത്തോ പതിനഞ്ചോ വർഷം മുൻപ്, കരിയർ ഗൈഡൻസിനായി കുട്ടികൾ ചോദിച്ചിരുന്നത് എന്തൊക്കെയായിരുന്നു? "ഏത് കോഴ്സ് പഠിച്ചാൽ പെട്ടെന്ന് ജോലി കിട്ടും?", "സയൻസ് എടുത്താൽ എൻജിനീയർ ആകാമോ?", അല്ലെങ്കിൽ "ഏത് ഫീൽഡിലാണ് കൂടുതൽ ശമ്പളം കിട്ടുക?", "ഗൾഫിൽ പോകാൻ എന്ത് പഠിക്കണം?" എന്നൊക്കെയുള്ള വളരെ ലളിതവും പ്രായോഗികവുമായ ചോദ്യങ്ങളായിരുന്നു അവ. അതിനൊക്കെ വ്യക്തമായ ഉത്തരങ്ങളും നമ്മുടെ പക്കലുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് ആ തലമുറ മാറി. ചോദ്യങ്ങളുടെ സ്വഭാവം അടിമുടി മാറി. ജനറേഷൻ ഇസഡ് (Gen Z) എന്നും ജനറേഷൻ ആൽഫ (Gen Alpha) എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഇന്നത്തെ കുട്ടികൾ ചോദിക്കുന്നത് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ കാര്യങ്ങളാണ്.

"ഞാൻ ഇപ്പോൾ പഠിക്കാൻ പോകുന്ന ഈ കോഴ്സിന് നാല് വർഷം കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ വല്ല പ്രസക്തിയുമുണ്ടാകുമോ?", "ഞാൻ വർഷങ്ങളായി സ്വപ്നം കാണുന്ന എൻ്റെ ജോലി ഒരു റോബോട്ട് അല്ലെങ്കിൽ ഒരു എ.ഐ സോഫ്റ്റ്‌വെയർ തട്ടിയെടുക്കുമോ?" എന്നീ ചോദ്യങ്ങളാണ് അവർ ചോദിക്കുന്നത്. ഗൂഗിളും ചാറ്റ്ജിപിടിയും (ChatGPT) ക്ലോഡും (Claude) മിഡ്‌ജേർണിയും (Midjourney) എന്തിന് നമ്മുടെ വാട്സ്ആപ്പിലെ മെറ്റാ എ.ഐ പോലും വിരൽത്തുമ്പിൽ ലോകത്തെ മുഴുവൻ അറിവുകളും സർഗ്ഗാത്മകതയും എത്തിച്ചുനൽകുന്ന കാലത്ത്, മനുഷ്യൻ്റെയും അവൻ്റെ അധ്വാനത്തിൻ്റെയും യഥാർത്ഥ പ്രസക്തി എന്താണ് എന്ന വലിയ ദാർശനിക ചോദ്യമാണ് അവർ അറിയാതെയാണെങ്കിലും ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

മാറ്റങ്ങളുടെ വേഗതയും മനുഷ്യൻ്റെ പകപ്പും: ചരിത്രം ആവർത്തിക്കുന്നുവോ?:

മനുഷ്യചരിത്രം എക്കാലത്തും സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ വലിയ മാറ്റങ്ങളെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഒരു സുപ്രഭാതത്തിൽ ഉണ്ടായതല്ല നാം ഇന്നുകാണുന്ന ഈ സൗകര്യങ്ങളൊന്നും. കാർഷിക വിപ്ലവത്തിൽ നിന്നും വ്യവസായിക വിപ്ലവത്തിലേക്കും, അവിടെ നിന്ന് ഇൻഫർമേഷൻ ടെക്നോളജി വിപ്ലവത്തിലേക്കും മനുഷ്യൻ പടിപടിയായി നടന്നു കയറിയതാണ്. അപ്പോഴൊക്കെയും പഴയ ചില തൊഴിലുകൾ ഇല്ലാതാവുകയും പുതിയ നിരവധിയേറെ തൊഴിലുകൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

പാടത്ത് ട്രാക്ടറുകൾ വന്നപ്പോൾ ഉഴവുകാരുടെ ജോലി പോയി, പക്ഷേ അത് നന്നാക്കാൻ മെക്കാനിക്കുകൾ ഉണ്ടായി. ഫാക്ടറികളിൽ വലിയ യന്ത്രങ്ങൾ വന്നപ്പോൾ തൊഴിലാളികളുടെ എണ്ണം കുറഞ്ഞു, പക്ഷേ ആ യന്ത്രങ്ങൾ നിർമ്മിക്കാനും പ്രവർത്തിപ്പിക്കാനും പുതിയ ആളുകൾ വേണ്ടിവന്നു. കമ്പ്യൂട്ടറുകൾ ഓഫീസുകൾ കീഴടക്കിയപ്പോൾ ടൈപ്പ് റൈറ്റർമാരുടെയും കണക്കെഴുത്തുകാരുടെയും ജോലി പോയി, പക്ഷേ അവിടെ ഡാറ്റാ എൻട്രി ഓപ്പറേറ്റർമാരും പ്രോഗ്രാമർമാരും സോഫ്റ്റ്‌വെയർ എഞ്ചിനീയർമാരും ഉണ്ടായി. അതുകൊണ്ട് തന്നെ സാങ്കേതികവിദ്യ ഒരു വില്ലനല്ല എന്ന് നമുക്കറിയാം.

എന്നാൽ നിർമ്മിത ബുദ്ധി (Artificial Intelligence) അഥവാ എ.ഐയുടെ വരവ് ഇതിൽ നിന്നെല്ലാം തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്. എന്തുകൊണ്ടാണ് നമ്മൾ എ.ഐയെ ഇത്രത്തോളം ഭയപ്പെടുന്നത്? അതിനൊരു കാരണമുണ്ട്. മുൻപുള്ള യന്ത്രങ്ങളെല്ലാം മനുഷ്യൻ്റെ കായികാധ്വാനത്തെയാണ് (Physical labor) ലഘൂകരിച്ചതെങ്കിൽ, എ.ഐ മനുഷ്യൻ്റെ ബൗദ്ധികാധ്വാനത്തെയാണ് (Cognitive labor) ഏറ്റെടുക്കുന്നത്. ഇതാണ് ഏറ്റവും വലിയ വ്യത്യാസം. ഭാരമുള്ള സാധനങ്ങൾ എടുക്കാൻ ക്രെയ്ൻ വന്നപ്പോൾ നമ്മൾ ഭയപ്പെട്ടില്ല, കാരണം അത് നമ്മുടെ ശരീരത്തിന് പകരമാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. എന്നാൽ നമ്മുടെ തലച്ചോറിന് പകരമായി ചിന്തിക്കാൻ ഒരു യന്ത്രം വരുമ്പോൾ അവിടെ സ്വാഭാവികമായും ഭയം ജനിക്കും.

ഇന്ന് പാട്ട് പാടാനും, മനോഹരമായ കവിതയെഴുതാനും, നമ്മൾ ചിന്തിക്കുന്നതിലും വേഗത്തിൽ ചിത്രങ്ങൾ വരയ്ക്കാനും, സങ്കീർണ്ണമായ കോഡിങ് ചെയ്യാനും, മെഡിക്കൽ റിപ്പോർട്ടുകൾ പരിശോധിച്ച് കൃത്യമായി രോഗം നിർണ്ണയിക്കാനും എ.ഐക്ക് നിഷ്പ്രയാസം സാധിക്കുന്നു. മനുഷ്യൻ്റെ മാത്രം കുത്തകയാണെന്ന് നാം കാലാകാലങ്ങളായി അഹങ്കരിച്ചിരുന്ന സർഗ്ഗാത്മകതയുടെ (Creativity) കോട്ടകളിലേക്കാണ് എ.ഐ യാതൊരു സങ്കോചവുമില്ലാതെ നുഴഞ്ഞുകയറുന്നത്. സൂപ്പർ ഇൻ്റലിജൻസ് (Super Intelligence) അഥവാ നിർമ്മിത സാമാന്യ ബുദ്ധി (AGI - Artificial General Intelligence) എന്ന ആശയം യാഥാർത്ഥ്യമാകുമ്പോൾ, അതായത് മനുഷ്യനേക്കാൾ ബുദ്ധിയുള്ള ഒരു സംവിധാനം വരുമ്പോൾ, അത് മനുഷ്യനെ നിയന്ത്രിക്കുമോ എന്ന ഭയം സ്വാഭാവികമാണ്. ഈയൊരു പശ്ചാത്തലത്തിൽ വേണം ആ പത്താം ക്ലാസുകാരൻ്റെ ചോദ്യത്തെ നാം കൂടുതൽ ഗൗരവത്തോടെ നോക്കിക്കാണാൻ. അവൻ്റെ ഭയം അടിസ്ഥാനരഹിതമല്ല.

വിവരങ്ങളുടെ കുത്തൊഴുക്കും ഗൈഡൻസിൻ്റെ പുതിയ കാല പ്രസക്തിയും:

ഇവിടെയാണ് ഏറ്റവും വലിയ ചോദ്യം ഉയരുന്നത്. എല്ലാം ഇൻ്റർനെറ്റിലും എ.ഐയിലും ലഭ്യമായ ഈ കാലത്ത്, എന്തിനാണ് കരിയർ ഗൈഡുകൾ? എന്തിനാണ് മെൻ്റർമാർ? ഇവിടെയാണ് അറിവിനൊപ്പം നീങ്ങുന്ന 'അലിവിൻ്റെ കൂട്ടമായ' ഗൈഡിങ് പ്രവർത്തകരുടെ യഥാർത്ഥ പ്രസക്തി വെളിപ്പെടുന്നത്.

നമുക്കറിയാം, ഒരു കാലത്ത് കരിയർ ഗൈഡുകൾ എന്നാൽ വെറും വിവരങ്ങൾ നൽകുന്നവർ (Information Providers) മാത്രമായിരുന്നു. ഏത് കോഴ്സ് എവിടെ പഠിക്കണം, എൻട്രൻസ് പരീക്ഷകളുടെ തീയതികൾ എപ്പോൾ, സ്കോളർഷിപ്പുകൾ എവിടെ കിട്ടും, പുതിയ തൊഴിലവസരങ്ങൾ എവിടെയൊക്കെയുണ്ട് തുടങ്ങിയ വിവരങ്ങൾ കുട്ടികൾക്ക് പകർന്നുനൽകുക എന്നതായിരുന്നു അവരുടെ പ്രധാന ദൗത്യം. ആ കാലത്ത് വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കുക എന്നത് വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യമായിരുന്നു. വലിയ കരിയർ എൻസൈക്ലോപീഡിയകളോ, പത്രങ്ങളിലെ തൊഴിൽ പേജുകളോ, അല്ലെങ്കിൽ മാസികകളോ ഒക്കെയായിരുന്നു ആശ്രയം. അതിനാൽ ആ വിവരങ്ങൾ മനപാഠമാക്കിയിട്ടുള്ള ഒരാൾക്ക് വലിയ വിലയുണ്ടായിരുന്നു.

എന്നാൽ ഇന്ന് കാര്യങ്ങൾ അങ്ങനെയല്ല. ആ വിവരങ്ങളെല്ലാം നിമിഷനേരം കൊണ്ട് എ.ഐ നൽകും. ഒരു വിദ്യാർത്ഥിക്ക് തൻ്റെ മാർക്കും താല്പര്യങ്ങളും ഇഷ്ടങ്ങളും തൻ്റെ സാമ്പത്തിക ചുറ്റുപാടും ഒരു പ്രോംപ്റ്റായി (Prompt) ചാറ്റ്ജിപിടിക്കോ മറ്റ് എ.ഐ ടൂളുകൾക്കോ നൽകിയാൽ, ലോകത്തെ ഏറ്റവും മികച്ചതും അവന് അനുയോജ്യവുമായ കരിയർ ഓപ്ഷനുകൾ അത് കൃത്യമായി സ്ക്രീനിൽ കാണിച്ചുതരും. അതും പല ഓപ്ഷനുകളായി, അതിൻ്റെ ഫീസും, പഠിക്കേണ്ട രീതികളും സഹിതം.

അപ്പോൾ പിന്നെ ഒരു കരിയർ ഗൈഡിൻ്റെ ആവശ്യമുണ്ടോ? ഈ യന്ത്രങ്ങൾ കരിയർ കൗൺസിലർമാരെ മാറ്റിസ്ഥാപിക്കുമോ?

തീർച്ചയായും ഇല്ല!

സത്യം പറയട്ടെ,

മനുഷ്യനായ ഒരു ഗൈഡിൻ്റെ ആവശ്യം മുമ്പത്തേക്കാൾ നൂറിരട്ടി കൂടുതലാണ് ഇന്ന്. കാരണം, ഇന്നത്തെ കാലത്തെ വിദ്യാർത്ഥികൾ നേരിടുന്ന പ്രധാന പ്രശ്നം വിവരങ്ങളുടെ അഭാവമല്ല, മറിച്ച് വിവരങ്ങളുടെ അതിപ്രസരമാണ് (Information Overload). ഈ ഡാറ്റകളുടെ കുത്തൊഴുക്കിൽ നിന്ന് തനിക്ക് അനുയോജ്യമായത് ഏതാണെന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ, അതൊന്ന് ഫിൽറ്റർ ചെയ്യാൻ വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് കഴിയുന്നില്ല. കൺഫ്യൂഷനാണ് ഇന്നത്തെ കുട്ടികളുടെ പ്രധാന പ്രശ്നം.

അവിടെയാണ് ഒരു മനുഷ്യൻ്റെ സഹായം ആവശ്യമായി വരുന്നത്. വിവരങ്ങൾ നൽകാൻ ഒരു അൽഗോരിതത്തിന് കഴിഞ്ഞേക്കാം. എന്നാൽ ആ അറിവുകളെ വിദ്യാർത്ഥിയുടെ യഥാർത്ഥ അഭിരുചിയോടും, അവൻ്റെ ഉള്ളിലെ സ്വപ്നങ്ങളോടും, അവൻ്റെ സാമ്പത്തിക ചുറ്റുപാടിനോടും, കുടുംബ പശ്ചാത്തലത്തോടും, ഏറ്റവും ഉപരിയായി അവൻ്റെ അന്നത്തെ മാനസികാവസ്ഥയോടും ചേർത്തുവെക്കാൻ ഒരു മനുഷ്യനേ കഴിയൂ. ഡാറ്റകളെ വികാരങ്ങളുമായി കോർത്തിണക്കാൻ എ.ഐക്ക് ഇന്നുവരെ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല, ഭാവിയിൽ അതിന് കഴിയുമോ എന്നതും സംശയമാണ്. ഒരു കുട്ടി പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ കേൾക്കാൻ എ.ഐക്ക് കഴിയും, എന്നാൽ അവൻ പറയാതെ വിടുന്ന കാര്യങ്ങൾ, അവൻ്റെ കണ്ണുകളിലെ ഭയം, ശരീരഭാഷയിലെ ആശങ്ക... ഇതൊക്കെ വായിച്ചെടുക്കാൻ പരിശീലനം ലഭിച്ച ഒരു മനുഷ്യനേ കഴിയൂ.

കരിയർ ഗൈഡ്: വെറുമൊരു വഴികാട്ടിയല്ല, ബൂസ്റ്റർ റോക്കട്ടാണ്:

ഒരു കരിയർ ഗൈഡ് വെറുമൊരു വിവരദായകൻ (Information desk) അല്ലാതാവുന്നത് ഇവിടെയാണ്. കാലത്തിനനുസരിച്ച് കുതിക്കാൻ വിദ്യാർത്ഥിക്ക് പ്രേരണ നൽകുന്ന ഒരു 'ബൂസ്റ്റർ റോക്കറ്റായി' അയാൾ മാറുന്നു. എന്താണ് ഒരു ബൂസ്റ്റർ റോക്കറ്റ്? ഒരു വലിയ റോക്കറ്റ് ബഹിരാകാശത്തേക്ക് കുതിക്കുമ്പോൾ, അതിനെ ഭൂഗുരുത്വാകർഷണ വലയത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുകടക്കാൻ സഹായിക്കുന്നത് അതിൻ്റെ ഇരുവശങ്ങളിലും ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന അതിശക്തമായ ബൂസ്റ്റർ റോക്കറ്റുകളാണ്. തങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ ഇന്ധനം മുഴുവൻ കത്തിച്ചുതീർത്ത്, ആ പ്രധാന പേടകത്തിന് ആവശ്യത്തിന് വേഗതയും ഊർജ്ജവും നൽകിക്കഴിഞ്ഞാൽ ആ ബൂസ്റ്ററുകൾ തനിയെ അടർന്നുമാറും. പിന്നീട് ആ പേടകം സ്വന്തം പാതയിലൂടെ തനിയെ സഞ്ചരിക്കും.

വളരെ മനോഹരവും സമാനവുമായ ഒരു റോളാണ് ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ഒരു കരിയർ മെൻ്റർക്ക് ചെയ്യാനുള്ളത്. വിദ്യാർത്ഥികൾ പലപ്പോഴും സംശയങ്ങളുടെയും, അപകർഷതാബോധത്തിൻ്റെയും, സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഇടയിലെ സമ്മർദ്ദങ്ങളുടെയും (Peer pressure) ഭൂഗുരുത്വാകർഷണത്തിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുകയാവും. ചിലപ്പോൾ രക്ഷിതാക്കളുടെ അമിത പ്രതീക്ഷകളാവാം അവരെ താഴോട്ട് വലിക്കുന്നത്. തനിക്ക് എന്തിനെങ്കിലും കഴിവുണ്ടോ എന്ന് സ്വയം സംശയിക്കുന്നവരാണ് ഭൂരിഭാഗം കൗമാരക്കാരും.

അവിടെ അവർക്ക് സ്വന്തം കഴിവുകളെ തിരിച്ചറിയാനും, ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് കുതിക്കാനുമുള്ള വലിയ ഊർജ്ജം നൽക എന്നതാണ് ഗൈഡിൻ്റെ ജോലി. യന്ത്രങ്ങൾക്ക് ഒരിക്കലും സാധിക്കാത്ത മാനുഷിക മൂല്യങ്ങൾ പകർന്നു നൽക എന്നതാണ് ഈ ബൂസ്റ്റർ റോക്കറ്റിൻ്റെ ഇന്ധനം. നമുക്കൊരു ഉദാഹരണം നോക്കാം. ഒരു വിദ്യാർത്ഥി പരീക്ഷയിൽ പരാജയപ്പെട്ട്, ഇനി എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ, ലോകം അവസാനിച്ചു എന്ന് കരുതി പകച്ചുനിൽക്കുന്നു. ആ നിമിഷത്തിൽ അവൻ്റെ തോളിൽ ഒരു കൈവെച്ച്, അവൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി "നിനക്കിത് കഴിയും, ഒരു തോൽവി എല്ലാറ്റിൻ്റെയും അവസാനമല്ല, നിൻ്റെ വഴി ഇതല്ല മറ്റൊന്നാണ്, നമുക്ക് ഒന്നു കൂടി പുതിയതായി ശ്രമിച്ചു നോക്കാം" എന്ന് കരുതലോടെ പറയാൻ ലോകത്തെ ഏറ്റവും മികച്ച സൂപ്പർ കമ്പ്യൂട്ടറിനും കഴിയില്ല. ആ സ്പർശത്തിന്, ആ ആശ്വാസവാക്കുകൾക്ക് ഒരു എ.ഐക്കും പകരമാവാനാവില്ല. ഒരു മനുഷ്യൻ്റെ സാന്ത്വനം മനുഷ്യന് മാത്രമേ നൽകാനാവൂ.

ഒരു ചെറിയ ഉദാഹരണം: അലൻ്റെയും അവൻ്റെ മെൻ്ററുടെയും കഥ:

ഈ വിഷയം കൂടുതൽ വ്യക്തമാകാൻ നമുക്കൊരു കഥ നോക്കാം, എന്നാൽ ഇത് ഇന്ന് പല വീടുകളിലും നടക്കുന്ന യഥാർത്ഥ സംഭവമാണ്. അലൻ പ്ലസ് ടു സയൻസ് വിദ്യാർത്ഥിയാണ്. അവന് ചെറുപ്പത്തിലേ കോഡിങ് ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാണ്. ഒരു മികച്ച സോഫ്റ്റ്‌വെയർ എഞ്ചിനീയർ ആകണം എന്നതായിരുന്നു അവൻ്റെ സ്വപ്നം. എന്നാൽ അടുത്തിടെ 'ഡെവിൻ' (Devin) പോലെയുള്ള എ.ഐ സോഫ്റ്റ്‌വെയർ എഞ്ചിനീയർമാരുടെ വാർത്തകൾ അവൻ കാണുന്നു. മനുഷ്യർ ദിവസങ്ങൾ എടുത്ത് എഴുതുന്ന കോഡുകൾ ഈ എ.ഐ നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ട് എഴുതുന്നു, തെറ്റുകൾ തിരുത്തുന്നു. ഇത് കണ്ട അലൻ ആകെ നിരാശനായി. "ഇനി ഞാൻ എന്തിനാണ് കോഡിങ് പഠിക്കുന്നത്? നാല് വർഷം കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ പഠിച്ചിറങ്ങുമ്പോൾ എൻ്റെ ജോലി ഈ എ.ഐ ചെയ്യില്ലേ?" ഇതായിരുന്നു അവൻ്റെ ചോദ്യം. അവൻ പഠനം തന്നെ ഉഴപ്പാൻ തുടങ്ങി.

അവനെ ഒരു എ.ഐ കൗൺസിലിംഗ് ചാറ്റ്ബോട്ടിന് മുന്നിലിരുത്തിയാൽ എന്ത് സംഭവിക്കും?

അത് കോഡിങ്ങിന് പകരം മറ്റ് കോഴ്സുകളുടെ ഒരു നീണ്ട ലിസ്റ്റ് കൊടുക്കും.

പക്ഷേ അലൻ്റെ പ്രശ്നം അതായിരുന്നില്ല.

ഇവിടെയാണ് ഒരു യഥാർത്ഥ മെൻ്ററുടെ ഇടപെടൽ നടക്കുന്നത്. ആ മെൻ്റർ അലനോട് സംസാരിച്ചു.

എ.ഐക്ക് കോഡ് ചെയ്യാൻ അറിയാമെങ്കിലും, എന്ത് കോഡ് ചെയ്യണം, എന്തിന് കോഡ് ചെയ്യണം എന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നത് മനുഷ്യനാണെന്ന് അവന് മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുത്തു. എ.ഐ എന്നത് ഒരു ടൂൾ ആണെന്നും, കോഡിങ് പഠിക്കുന്നതിനൊപ്പം സിസ്റ്റം ഡിസൈൻ, ക്രിയേറ്റീവ് പ്രോബ്ലം സോൾവിങ് എന്നിവ കൂടി പഠിച്ചാൽ അലന് എ.ഐയെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഒരു പ്രൊജക്റ്റ് മാനേജർ ആകാമെന്ന് മെൻ്റർ കാണിച്ചുകൊടുത്തു. അവൻ്റെ നഷ്ടപ്പെട്ട ആത്മവിശ്വാസം തിരിച്ചുകിട്ടി. ഇതൊരിക്കലും ഒരു യന്ത്രത്തിന് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന കാര്യമല്ല.

ഇമോഷണൽ ഇൻ്റലിജൻസ്: യന്ത്രങ്ങളെ തോൽപ്പിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ്റെ ആയുധം:

നിർമ്മിത ബുദ്ധിക്ക് (Artificial Intelligence) ഇല്ലാത്തതും, എന്നാൽ മനുഷ്യന് ജന്മനാ ഉള്ളതുമായ ആ വലിയ കഴിവാണ് വൈകാരിക ബുദ്ധി അഥവാ ഇമോഷണൽ ഇൻ്റലിജൻസ് (Emotional Intelligence). എ.ഐ കാലത്തെ അതിജീവിക്കാൻ കുട്ടികളെ പ്രാപ്തരാക്കേണ്ടത് യന്ത്രങ്ങളെപ്പോലെ വേഗത്തിൽ കണക്കുകൂട്ടാനോ, പീരിയോഡിക് ടേബിൾ മുഴുവൻ കാണാപാഠം പഠിക്കാനോ അല്ല. കാരണം അക്കാര്യത്തിൽ നാം എത്ര കഷ്ടപ്പെട്ടാലും ഒരു ചെറിയ സ്മാർട്ട്ഫോണിനെപ്പോലും തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല. അവർ നമ്മെക്കാൾ വേഗത്തിൽ ചിന്തിക്കും, മടുപ്പില്ലാതെ ജോലി ചെയ്യും, അനന്തമായ കാര്യങ്ങൾ ഓർമ്മിച്ചുവെക്കും.

മറിച്ച്, നാം കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കേണ്ടത് യന്ത്രങ്ങൾക്ക് ഒരിക്കലും സാധിക്കാത്ത കാര്യങ്ങളാണ്. എന്തൊക്കെയാണവ?

സർഗ്ഗാത്മകത (Creativity): പുതിയ ആശയങ്ങൾ കണ്ടെത്താനുള്ള കഴിവ്. നിലവിലുള്ള ഡാറ്റ വെച്ച് കോപ്പി അടിക്കാൻ എ.ഐക്ക് കഴിയും, എന്നാൽ തികച്ചും പുതിയതൊന്ന് സൃഷ്ടിക്കാൻ മനുഷ്യൻ്റെ വട്ടുകൾ (Crazy ideas) കൂടിയേ തീരൂ.

സഹാനുഭൂതി (Empathy): മറ്റൊരാളുടെ വിഷമം തൻ്റേത് പോലെ കണ്ട് മനസ്സിലാക്കാനുള്ള കഴിവ്.

വിമർശനാത്മക ചിന്ത (Critical Thinking): ഒരു കാര്യം ശരിയോ തെറ്റോ എന്ന് സ്വയം ചിന്തിച്ച് വിശകലനം ചെയ്യാനുള്ള കഴിവ്.

സങ്കീർണ്ണമായ പ്രശ്നപരിഹാര ശേഷി (Complex Problem Solving): മനുഷ്യരുടെ ഇടയിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ പലതും ലോജിക് വെച്ച് മാത്രം തീർക്കാൻ കഴിയില്ല, അവിടെ വൈകാരികമായ ഇടപെടൽ വേണം.

ആശയവിനിമയ പാടവം (Communication Skills) & കൂട്ടായ്മ (Teamwork): മറ്റുള്ളവരുമായി ചേർന്ന്, അവരെ മനസ്സിലാക്കി ജോലി ചെയ്യാനുള്ള കഴിവ്.

ഒരു ഉദാഹരണം നോക്കാം:

ഒരു മികച്ച കമ്പ്യൂട്ടർ കോഡ് എഴുതാൻ ഭാവിയിൽ എ.ഐക്ക് നിഷ്പ്രയാസം കഴിയും, എന്നാൽ ആ കോഡ് ഉപയോഗിച്ച് സമൂഹത്തിലെ ഒരു പാവപ്പെട്ട കർഷകൻ്റെ പ്രശ്നം എങ്ങനെ പരിഹരിക്കാം എന്ന് ചിന്തിക്കാൻ മനുഷ്യനേ കഴിയൂ. മെഡിക്കൽ സയൻസിൽ, ആയിരക്കണക്കിന് എക്സ്-റേകളും എം.ആർ.ഐ സ്കാൻ റിപ്പോർട്ടുകളും സെക്കൻ്റുകൾക്കുള്ളിൽ പരിശോധിച്ച് കൃത്യമായി രോഗനിർണ്ണയം നടത്താൻ എ.ഐക്ക് കഴിയും. എന്നാൽ, ക്യാൻസർ പോലൊരു വലിയ രോഗവിവരം അറിഞ്ഞ് മാനസികമായി തകർന്ന്, ഭയന്നിരിക്കുന്ന ഒരു രോഗിയുടെ കൈപിടിച്ച്, അയാളുടെ കുടുംബത്തിന് ആശ്വാസവാക്കുകൾ നൽകി, ചികിത്സയുടെ വലിയ പ്രതീക്ഷകൾ നൽകാൻ ഒരു മനുഷ്യനായ ഡോക്ടർക്ക് മാത്രമേ കഴിയൂ. ഈ മാനുഷികമായ സ്പർശം ആവശ്യമുള്ള മേഖലകളിലേക്കാണ് ഇനി കുട്ടികൾ തിരിയേണ്ടത്.

അവരെ നയിക്കേണ്ടതും ആ ദിശയിലേക്കാണ്.

രക്ഷിതാക്കൾ അറിയാൻ: മാർക്കുകളല്ല, മനുഷ്യത്വമാണ് വലുത്:

ഈ വലിയ മാറ്റത്തിൽ കുട്ടികൾക്ക് മാത്രം പോരാ, അവരെ നയിക്കുന്ന രക്ഷിതാക്കളും ഈ എ.ഐ കാലത്ത് അടിമുടി മാറേണ്ടതുണ്ട്. തൻ്റെ കുട്ടി എൻജിനീയറോ ഡോക്ടറോ മാത്രമേ ആകാവൂ എന്ന പരമ്പരാഗത വാശി ഇനിയെങ്കിലും ഉപേക്ഷിക്കാൻ അവർ തയ്യാറാകണം. എ.ഐയുടെ വരവോടെ ഏറ്റവും വലിയ മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നത് ഐ.ടി, ലോജിസ്റ്റിക്സ്, ഡാറ്റാ എൻട്രി, അക്കൗണ്ടിംഗ് തുടങ്ങിയ പരമ്പരാഗത മേഖലകളിലാണ്.

പകരം, പുതിയ ലോകത്ത് എ.ഐ എത്തിക്സ് (AI Ethics), പ്രോംപ്റ്റ് എഞ്ചിനീയറിംഗ് (Prompt Engineering), ഹ്യൂമൻ-മെഷീൻ ഇൻ്ററാക്ഷൻ (Human-Machine Interaction), മെൻ്റൽ ഹെൽത്ത് കൗൺസിലിംഗ്, എൻവയോൺമെൻ്റൽ സയൻസ്, സൈബർ സെക്യൂരിറ്റി, പേഴ്സണൽ കെയർ തുടങ്ങിയ പുത്തൻ മേഖലകളിൽ വലിയ അവസരങ്ങളാണ് വരാൻ പോകുന്നത്. തങ്ങളുടെ കുട്ടിയുടെ യഥാർത്ഥ താല്പര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് അവരെ പറക്കാൻ അനുവദിക്കുക എന്നതാണ് രക്ഷിതാക്കൾക്ക് ചെയ്യാനുള്ളത്. എൻട്രൻസ് കോച്ചിംഗ് സെൻ്ററുകളിലേക്ക് അവരെ തള്ളിയിടുന്നതിന് പകരം, പ്രകൃതിയെ അറിയാനും, മനുഷ്യരുമായി ഇടപെടാനും, കലകൾ ആസ്വദിക്കാനും അവർക്ക് അവസരം നൽകണം. ഇവിടെയും കരിയർ ഗൈഡുകൾക്ക് രക്ഷിതാക്കളെ ബോധവൽക്കരിക്കുക എന്ന അതിപ്രധാനമായ ദൗത്യമുണ്ട്.

സ്വയം അറിഞ്ഞ വഴികാട്ടി: മെൻ്റർമാരുടെ അപ്ഡേഷൻ:

സ്വന്തത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഒരു കരിയർ ഗൈഡിന് മാത്രമേ വിദ്യാർത്ഥിയെയും രക്ഷിതാവിനെയും ഇത്തരത്തിൽ ആഴത്തിൽ ഗൈഡ് ചെയ്യാൻ കഴിയൂ. തൻ്റെ മുന്നിലിരിക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥിയുടെ സ്വപ്നങ്ങളെയും ഭയങ്ങളെയും കാണാൻ കഴിയണമെങ്കിൽ, ഗൈഡ് ആദ്യം തൻ്റെ തന്നെ പരിമിതികളെയും കഴിവുകളെയും തിരിച്ചറിയണം. മാറ്റങ്ങളെ ഭയക്കുന്ന, പുതിയ കാര്യങ്ങൾ പഠിക്കാൻ മടിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് എങ്ങനെയാണ് മാറ്റങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ കുട്ടികളെ പ്രാപ്തരാക്കാനാവുക?

എ.ഐയെ ഒരു ശത്രുവായി കാണാതെ, അതിനെ തൻ്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളെ കൂടുതൽ മിനുസപ്പെടുത്താനുള്ള ഒരു ആയുധമായി (Tool) മാറ്റാൻ മെൻ്റർമാർ പഠിക്കണം. പുതിയ കാലത്തെ സാങ്കേതികവിദ്യകളെക്കുറിച്ച് അവർ ബോധവാന്മാരായിരിക്കണം. മികച്ച രീതിയിൽ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാൻ എ.ഐയെ പഠിപ്പിക്കുന്ന പ്രോംപ്റ്റ് എഞ്ചിനീയറിങ്ങും, കുട്ടികളുടെ അഭിരുചി പരീക്ഷകളുടെ (Aptitude test) ഫലങ്ങൾ കൃത്യമായി വിശകലനം ചെയ്യാനുള്ള ഡാറ്റാ അനലിറ്റിക്സും മനസ്സിലാക്കി, സ്വന്തം സ്കില്ലുകൾ നിരന്തരം അപ്ഡേറ്റ് ചെയ്യുന്ന ഒരു ഗൈഡിന് മുന്നിൽ ഏത് പ്രതിസന്ധിയും വലിയൊരു സാധ്യതയായി മാറും.

ഒരു വിദ്യാർത്ഥിയുടെ അഭിരുചികൾ അനലൈസ് ചെയ്യാൻ നിങ്ങൾക്ക് എ.ഐ ടൂളുകൾ ഉപയോഗിക്കാം, അത് നിങ്ങളുടെ സമയം ലാഭിക്കും. എന്നാൽ അതിൻ്റെ ഫലം വിദ്യാർത്ഥിക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുക്കുമ്പോൾ തൻ്റേതായ സ്നേഹവും കരുതലും മുൻകാല അനുഭവങ്ങളും ഉപദേശങ്ങളും ചേർക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് ഗൈഡൻസ് പൂർണ്ണമാകുന്നത്. നാം മാറുമ്പോഴാണ് നമ്മളിലൂടെ സമൂഹവും കുട്ടികളും മാറുന്നത്. പഴയ സിലബസും വെച്ച് പുതിയ കാലത്തെ നേരിടാനാവില്ല എന്ന് ഗൈഡുകൾ തിരിച്ചറിയണം.

അതിജീവനത്തിൻ്റെ മന്ത്രം: നിരന്തര പഠനവും പൊരുത്തപ്പെടലും (Adaptability):

ആ പത്താം ക്ലാസുകാരൻ്റെ ചോദ്യത്തിലേക്ക് തന്നെ നമുക്ക് അവസാനമായി തിരിച്ചുവരാം.

എന്താണ് അവന് ഞാൻ നൽകിയ മറുപടി?

അവനോട്, അവനെപ്പോലുള്ള ലക്ഷക്കണക്കിന് കുട്ടികളോട്, നമുക്ക് നൽകാനുള്ള ഉത്തരം ഇതാണ്

എ.ഐ ഒരിക്കലും മനുഷ്യനെ കീഴടക്കാൻ പോകുന്നില്ല. മനുഷ്യൻ്റെ അതിരില്ലാത്ത സർഗ്ഗാത്മകതയെയും ആഴത്തിലുള്ള വൈകാരികതയെയും പൂർണ്ണമായി പകർപ്പെടുത്താൻ ഒരു അൽഗോരിതത്തിനും ഇന്നുവരെ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല, ഇനിയൊട്ട് കഴിയുകയുമില്ല.

പക്ഷേ, ചരിത്രവും പുതിയ കാലവും നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വലിയ യാഥാർത്ഥ്യമുണ്ട്. വളരെ ശ്രദ്ധിച്ച് മനസ്സിലാക്കേണ്ട ഒന്നാണത്. 'എ.ഐ ഒരിക്കലും ഒരു മനുഷ്യൻ്റെ ജോലി തട്ടിയെടുക്കില്ല, എന്നാൽ എ.ഐ ഉപയോഗിക്കാൻ അറിയുന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ, എ.ഐ ഉപയോഗിക്കാൻ അറിയാത്ത മറ്റൊരു മനുഷ്യൻ്റെ ജോലി തീർച്ചയായും തട്ടിയെടുക്കും'.

അതുകൊണ്ട് വേണ്ടത് ഭയമല്ല, ഒളിച്ചോട്ടവുമല്ല. പുതിയതിനെ പഠിക്കാനുള്ള സന്നദ്ധതയാണ് (Willingness to learn). സാങ്കേതികവിദ്യയെ അതിൻ്റെ പൂർണ്ണതയിൽ ഉപയോഗിക്കാൻ പഠിക്കുക. പുതിയ കാലത്തിന് ആവശ്യമുള്ള സ്കില്ലുകൾ പഠിച്ചെടുത്ത് (Upskilling & Reskilling), തൻ്റേതായ അഭിരുചികളെ നിരന്തരം രാകിമിനുക്കിയെടുത്താൽ ഈ എ.ഐ കാലം ഒരു ഭീഷണിയല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയതും മികച്ചതുമായ അവസരമാണ്.

എ.ഐ എന്നത് നിങ്ങൾക്ക് എതിരായ ഒരു വില്ലനല്ല, മറിച്ച് നിങ്ങളുടെ ഒരു മികച്ച അസിസ്റ്റൻ്റാണ്. നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി വലിയ ഡാറ്റകൾ തരംതിരിക്കാനും, മെയിലുകൾ അയക്കാനും, സങ്കീർണ്ണമായ വിഷയങ്ങൾ വളരെ ലളിതമായി മനസ്സിലാക്കിത്തരാനും കഴിയുന്ന വളരെ വിശ്വസ്തനായ ഒരു ഡിജിറ്റൽ സുഹൃത്ത്. ആ സുഹൃത്തിനെ എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണം എന്ന് തീരുമാനിക്കേണ്ടത് നിങ്ങളാണ്. ആ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ നിങ്ങളിരിക്കുന്ന കാലത്തോളം ഒന്നിനെയും ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല. സ്റ്റിയറിംഗ് നമ്മുടെ കയ്യിൽ തന്നെയായിരിക്കണം.

ഒപ്പം, മനുഷ്യത്വത്തെയും മാനുഷിക ബന്ധങ്ങളെയും മുറുകെ പിടിക്കുക. കാരണം ലോകം എത്ര ഡിജിറ്റലായാലും, മനുഷ്യൻ്റെ അടിസ്ഥാനപരമായ വൈകാരിക ആവശ്യങ്ങൾക്ക്, സ്നേഹത്തിന്, കൂട്ടിന് ഒരു മാറ്റവും സംഭവിക്കില്ല.

അറിവും അലിവും ചേരുന്ന പുതിയ ലോകം:

ഈയൊരു വലിയ തിരിച്ചറിവിലേക്ക് കുട്ടികളെ കൈപിടിച്ചു നടത്തുന്നവരാണ് യഥാർത്ഥ ഗൈഡുകൾ. വിവരങ്ങൾ മാത്രം നൽകുന്ന വെറുമൊരു സെർച്ച് എഞ്ചിനുകൾക്കും ചാറ്റ്ബോട്ടുകൾക്കും ഒരുപാട് മുകളിലാണ് അവരുടെ സ്ഥാനം. കാരണം ഒരു ഗൈഡ് നൽകുന്നത് വെറും വാക്കുകളല്ല, ജീവിതാനുഭവങ്ങളാണ്; ചേർത്തുപിടിക്കലാണ്; പകച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ നൽകുന്ന വലിയ ആത്മവിശ്വാസമാണ്.

വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് മുന്നിൽ ശരിയായ ദിശ കാണിക്കുന്ന വഴികാട്ടിയായും, അവർ പരാജയങ്ങളിൽ വീഴുമ്പോൾ ചേർത്തുപിടിക്കുന്ന താങ്ങായും, അവർ സ്വന്തം ചിറകുകളിൽ പറക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ അതിരുകളില്ലാത്ത ആകാശത്തേക്ക് കുതിക്കാൻ ഊർജ്ജം നൽകുന്ന ബൂസ്റ്റർ റോക്കറ്റായും ഈ സമൂഹത്തിന്, നമുക്ക് ഓരോരുത്തർക്കും മാറാം. സ്വന്തം സ്വത്വത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ വലിയ മാറ്റങ്ങളെ ഉൾക്കൊണ്ട്, അറിവും (Knowledge) അലിവും (Empathy) ഒത്തുചേരുന്ന ഒരു വലിയ കൂട്ടമായി ഗൈഡിങ് പ്രവർത്തകരും സമൂഹവും മാറുമ്പോൾ, അവിടെ ആ പത്താം ക്ലാസുകാരൻ്റെ മാത്രമല്ല, വരാനിരിക്കുന്ന ഒരു തലമുറയുടെ മുഴുവൻ ഭയവും വലിയ ആത്മവിശ്വാസത്തിന് വഴിമാറും.

കാരണം, നാളെ എത്ര വലിയ സൂപ്പർ ഇൻ്റലിജൻസ് വന്നാലും, മനുഷ്യൻ എത്ര വലിയ ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ജനറൽ ഇൻ്റലിജൻസ് (AGI) വികസിപ്പിച്ചാലും, സ്നേഹവും അലിവും നിറഞ്ഞ ഒരു മനുഷ്യസ്പർശത്തിന് പകരം വെക്കാൻ ഈ ഭൂമുഖത്ത് മറ്റൊന്നിനുമാവില്ല. അതാണ് മനുഷ്യൻ്റെ എക്കാലത്തെയും കരുത്ത്, അത് തന്നെയാണ് നമ്മുടെ വരുംകാല അതിജീവനവും.

Article By: Mujeebulla K.M
CIGI Career Team

View Details View Details

Mujeeb Kaindar
2026-10-16

എല്ലാ മാറ്റങ്ങളും നമ്മളിൽ നിന്ന് തന്നെയുണ്ടാവട്ടെ

ഒരു മഴ പെയ്യുന്ന സായാഹ്നത്തിൽ, റോഡിലെ കുഴിയിൽ കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന ചെളിവെള്ളം ഒരു വാഹനം ചീറിപ്പായുമ്പോൾ നമ്മുടെ ദേഹത്തേക്ക് തെറിച്ചാൽ, ആ നിമിഷം നമ്മൾ എന്തായിരിക്കും ചിന്തിക്കുക?

ആ വണ്ടിയോടിച്ചയാളുടെ അശ്രദ്ധയെ നമ്മൾ ശപിക്കും, റോഡിലെ കുഴിയടക്കാത്ത അധികാരികളെ കുറ്റപ്പെടുത്തും. എന്നാൽ, നമ്മൾ തന്നെ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലിരിക്കുമ്പോൾ, വഴിയരികിൽ നിൽക്കുന്ന ഒരു കാൽനടയാത്രക്കാരന്റെ ദേഹത്ത് വെള്ളം തെറിപ്പിക്കാതിരിക്കാൻ നമ്മൾ എത്രത്തോളം ജാഗ്രത കാണിക്കാറുണ്ട്?

വളരെ ലളിതമെന്ന് തോന്നാവുന്ന ഈയൊരു ചോദ്യത്തിലുണ്ട്,

മനുഷ്യരായ നമ്മൾ അനുദിനം ജീവിച്ചു തീർക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വിരോധാഭാസം.

ലോകം മുഴുവൻ മാറണം, ചുറ്റുമുള്ളവർ തിരുത്തപ്പെടണം എന്ന് നിരന്തരം ആഗ്രഹിക്കുന്ന നമ്മൾ, ആ മാറ്റത്തിന്റെ തുടക്കം സ്വന്തം ഉള്ളിൽ നിന്നാകണം എന്ന് പലപ്പോഴും സൗകര്യപൂർവ്വം മറന്നുകളയുന്നു.

നമ്മുടെ കണ്ണുകൾക്ക് പ്രകൃതി നൽകിയിരിക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്; അവയ്ക്ക് എപ്പോഴും പുറത്തേക്ക് മാത്രമേ നോക്കാനാകൂ.

സ്വന്തം മുഖത്തെ ഒരു ചെറിയ പാടുപോലും കാണണമെങ്കിൽ നമുക്കൊരു കണ്ണാടിയുടെ സഹായം കൂടിയേ തീരൂ. ഈ ശാരീരികമായ പരിമിതി നമ്മുടെ മനസ്സിനും ചിന്തകൾക്കും കൂടിയുണ്ട് എന്നതാണ് യാഥാർത്ഥ്യം.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ, അന്യരുടെ തെറ്റുകളും പോരായ്മകളും കണ്ടെത്താൻ നമുക്ക് പ്രത്യേകിച്ചൊരു പ്രയത്നവും ആവശ്യമില്ല.

ജോലിസ്ഥലത്തെ സഹപ്രവർത്തകന്റെ വീഴ്ചകൾ, സുഹൃത്തുക്കളുടെ സ്വാർത്ഥത, അയൽക്കാരന്റെ അസൂയ, സമൂഹത്തിന്റെ കെടുകാര്യസ്ഥത... അങ്ങനെ നീളുന്നു നമ്മുടെ പരാതികളുടെ ഭാണ്ഡം. മറ്റുള്ളവരെ അളക്കാൻ നമ്മുടെയൊക്കെ കയ്യിൽ എപ്പോഴും ഒരു 'മാഗ്നിഫയിംഗ് ഗ്ലാസ്' കരുതിവെച്ചിട്ടുണ്ട് നാം.

അവരുടെ എത്ര ചെറിയ തെറ്റുകൾ പോലും അതിലൂടെ നോക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് പർവ്വതസമാനമായി തോന്നും. എന്നാൽ സ്വന്തം കാര്യത്തിലേക്ക് വരുമ്പോൾ നാം ഉപയോഗിക്കുന്നത് വളരെ മനോഹരമായ ഒരു കണ്ണാടിയാണ്, അതും നമ്മുടെ സ്വന്തം ഇഷ്ടങ്ങളും ന്യായീകരണങ്ങളും മാത്രം പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന ഒന്ന്.

മറ്റുള്ളവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തുക എന്നത് മനുഷ്യന്റെ ഏറ്റവും എളുപ്പമുള്ള, ഒരുപക്ഷെ ഏറ്റവും ആസ്വാദ്യകരമായ വിനോദങ്ങളിലൊന്നാണ്. സ്വയം മാറുക എന്നത് ശ്രമകരമായ ഒരു പ്രക്രിയയായതുകൊണ്ട്, ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒളിച്ചോടാൻ നമ്മുടെ ഈഗോ കണ്ടെത്തുന്ന ഏറ്റവും നല്ല കുറുക്കുവഴിയാണ് പഴിചാരൽ. കോർപ്പറേറ്റ് ലോകത്തായാലും കുടുംബത്തിലായാലും ഈ പ്രവണത ഒരുപോലെയാണെന്ന് കാണാം. ഒരു സുപ്രധാന പ്രൊജക്റ്റ് പരാജയപ്പെടുമ്പോൾ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു മീറ്റിംഗിൽ കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ടുപോകുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ? എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ ഭാഗം എങ്ങനെ സുരക്ഷിതമാക്കാം എന്നും, മറ്റുള്ളവരുടെ വീഴ്ചകൾ എങ്ങനെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാം എന്നുമാകും ചിന്തിക്കുന്നത്. "അവർ ആ റിപ്പോർട്ട് കൃത്യസമയത്ത് തരാത്തതുകൊണ്ടാണ്", അല്ലെങ്കിൽ "മാനേജ്മെന്റ് വേണ്ടത്ര പിന്തുണ നൽകാത്തതുകൊണ്ടാണ്" എന്നൊക്കെ വാദിക്കാൻ എളുപ്പമാണ്. എന്നാൽ, "എന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നും ചില വീഴ്ചകൾ പറ്റിയിട്ടുണ്ട്, എന്റെ സമയം കുറച്ചുകൂടി നന്നായി ക്രാഫ്റ്റ് ചെയ്യാമായിരുന്നു" എന്ന് സമ്മതിക്കാൻ വലിയൊരു ആന്തരിക ധൈര്യം വേണം. സ്വന്തം കുറവുകളെ അംഗീകരിക്കുക എന്നത് ഒരു വ്യക്തിയുടെ പരാജയമല്ല, മറിച്ച് അതൊരു പുതിയ പാഠം പഠിക്കാനുള്ള, തന്നെത്തന്നെ നവീകരിക്കാനുള്ള ഏറ്റവും വലിയ അവസരമാണ്.

കുടുംബബന്ധങ്ങളുടെയും പാരന്റിംഗിന്റെയും കാര്യമെടുത്താലും ഈ യാഥാർത്ഥ്യം കൂടുതൽ വ്യക്തമാകും.

പലപ്പോഴും മാതാപിതാക്കൾ മക്കളോട് വളരെ വാശിയോടെ പറയുന്നത് കേൾക്കാം, "നീ മാറണം, നിന്റെ ഈ അലസമായ സ്വഭാവം വെച്ച് ജീവിതത്തിൽ നീ ഒന്നുമാകാൻ പോകുന്നില്ല" എന്ന്. എന്നാൽ ആ കുട്ടിയുടെ സ്വഭാവരൂപീകരണത്തിൽ, അവരിലെ മാറ്റങ്ങളിൽ തങ്ങൾക്കുള്ള പങ്ക് എന്താണെന്ന് അവർ ഗൗരവമായി ചിന്തിക്കാറില്ല. കുട്ടികൾ നമ്മൾ നൽകുന്ന ഉപദേശങ്ങൾ കേട്ട് പഠിക്കുന്നതിനേക്കാൾ എത്രയോ മടങ്ങ് നമ്മളെ കണ്ടാണ് പഠിക്കുന്നത്. നമ്മൾ തന്നെ മൊബൈൽ സ്ക്രീനുകളിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തിയിരുന്നിട്ട്, കുട്ടിയോട് പാഠപുസ്തകം വായിക്കാൻ പറഞ്ഞാൽ അതൊരിക്കലും ഫലപ്രദമാകില്ല. അവിടെ മാറേണ്ടത് ആ കുട്ടിയല്ല, ആദ്യം മാറേണ്ടത് രക്ഷിതാവിന്റെ ശീലങ്ങളാണ്. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ സിലബസിൽ നമ്മൾ പലപ്പോഴും മറന്നുപോകുന്ന, അല്ലെങ്കിൽ പഠിപ്പിക്കപ്പെടാതെ പോകുന്ന ഒരു പ്രധാന പാഠമാണിത് – മറ്റുള്ളവരിൽ നമ്മൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മാറ്റത്തിന്റെ ആദ്യ മാതൃക നമ്മൾ തന്നെ ആകണം എന്നത്.

മനഃശാസ്ത്രത്തിൽ വളരെ കൃത്യമായി വിശദീകരിക്കുന്ന ഒരു കാര്യമുണ്ട്; നമ്മൾ മറ്റുള്ളവരെ വിലയിരുത്തുന്നതും നമ്മളെത്തന്നെ വിലയിരുത്തുന്നതും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ രണ്ട് ത്രാസുകൾ ഉപയോഗിച്ചാണ്. മറ്റുള്ളവരെ അവരുടെ 'പ്രവൃത്തികളുടെ' (Actions) അടിസ്ഥാനത്തിൽ നാം വിചാരണ ചെയ്യുമ്പോൾ, നമ്മളെത്തന്നെ നമ്മൾ ന്യായീകരിക്കുന്നത് നമ്മുടെ 'ഉദ്ദേശ്യങ്ങളുടെ' (Intentions) അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്.

ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരാൾ നിങ്ങളെ കാണാൻ അര മണിക്കൂർ വൈകിയെത്തിയാൽ നിങ്ങൾ വേഗത്തിൽ ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്തും; അയാൾക്ക് ഉത്തരവാദിത്തമില്ല, സമയനിഷ്ഠയില്ല, മറ്റുള്ളവരുടെ സമയത്തിന് വില കൽപ്പിക്കുന്നില്ല എന്ന്.

എന്നാൽ ഇതേ സാഹചര്യം നിങ്ങൾക്ക് സംഭവിച്ചാലോ? നിങ്ങൾ മറ്റൊരാളെ കാണാൻ വൈകിയാൽ നിങ്ങൾ നിങ്ങളെത്തന്നെ പൂർണ്ണമായും ന്യായീകരിക്കും, "വഴിയിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായ ട്രാഫിക് ആയിരുന്നു, എന്റെ തെറ്റല്ല, ഞാൻ കൃത്യസമയത്ത് തന്നെ ഇറങ്ങിയതായിരുന്നു" എന്ന്.

മറ്റുള്ളവർക്ക് നൽകാത്ത ഒരു 'ബെനിഫിറ്റ് ഓഫ് ഡൗട്ട്' നമ്മൾ നമുക്ക് തന്നെ നൽകുന്നു. ഈയൊരു ഇരട്ടത്താപ്പാണ് പലപ്പോഴും നമ്മുടെ വ്യക്തിബന്ധങ്ങളുടെ സമാധാനം കെടുത്തുന്നത്. ഈ ചെറിയ മുൻവിധികളെ തിരുത്തുന്നതിലാണ് നമ്മുടെ വ്യക്തിപരമായ വളർച്ച കുടികൊള്ളുന്നത്.

മറ്റുള്ളവർ മാറട്ടെ എന്ന് കരുതി കാത്തിരിക്കുന്നത്, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ സന്തോഷത്തിന്റെയും സമാധാനത്തിന്റെയും റിമോട്ട് കൺട്രോൾ മറ്റൊരാളുടെ കയ്യിൽ ഏൽപ്പിക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്.

"എന്റെ പങ്കാളി എന്നെ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല, അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ എപ്പോഴും സങ്കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്" എന്ന് ചിന്തിക്കുന്ന ഒരാളെ സംബന്ധിച്ച്, ആ പങ്കാളി മാറാതെ അയാൾക്ക് ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും സന്തോഷിക്കാൻ കഴിയില്ല.

അവിടെ സന്തോഷം എന്നത് പൂർണ്ണമായും മറ്റൊരാളുടെ ഔദാര്യമായി ചുരുങ്ങുകയാണ്. മറിച്ച്, "അവരുടെ പെരുമാറ്റത്തോട് ഞാൻ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കണം എന്നത് എന്റെ മാത്രം തീരുമാനമാണ്" എന്ന് ചിന്തിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ അവിടെ നമ്മൾ സ്വതന്ത്രരാകുന്നു. പ്രതിസന്ധികളെ നേരിടാനുള്ള നമ്മുടെ വൈകാരികമായ പ്രതിരോധശേഷി (Emotional Resilience) അവിടെ വർദ്ധിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ചുറ്റുപാടുകളെയും സഹപ്രവർത്തകരെയും മാറ്റാൻ നമുക്ക് കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, അവരോടുള്ള നമ്മുടെ സമീപനം മാറ്റാൻ നമുക്ക് വളരെ എളുപ്പം സാധിക്കും.

ജീവിതത്തിൽ നാം നമ്മളോട് തന്നെ നിരന്തരം ചോദിക്കേണ്ട ചില ചോദ്യങ്ങളുണ്ട്: "ഞാൻ മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന സ്നേഹവും പരിഗണനയും ഞാൻ അവർക്ക് തിരികെ നൽകുന്നുണ്ടോ?", "എന്റെ സഹപ്രവർത്തകർ എന്നോട് എങ്ങനെ പെരുമാറണമെന്നാണോ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്, ആ ഒരു ബഹുമാനം ഞാൻ അവരോട് കാണിക്കുന്നുണ്ടോ?".

നമ്മൾ കൊടുക്കാതെ, ഒരു കാര്യവും തിരികെ ചോദിക്കാൻ നമുക്ക് യാതൊരു അർഹതയുമില്ല. ഒരാൾ നമ്മളോട് ദേഷ്യപ്പെടുമ്പോൾ അയാളെ തിരിച്ചു കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നതിന് പകരം, എന്റെ ഏത് പ്രവൃത്തിയാണ് അയാളെ പ്രകോപിപ്പിച്ചത് എന്ന് ശാന്തമായി ചിന്തിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ അവിടെ സംഘർഷങ്ങൾ പകുതിയും അവസാനിക്കും. ചൂണ്ടുവിരൽ മറ്റുള്ളവർക്ക് നേരെ നീളുമ്പോൾ ബാക്കി മൂന്നു വിരലുകൾ സ്വന്തം നെഞ്ചത്തോട്ടേക്കാണ് ചൂണ്ടുന്നതെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം നാം പലപ്പോഴും സൗകര്യപൂർവ്വം വിസ്മരിക്കുന്നു.

സ്വയം മാറുക എന്നത് ഒറ്റരാത്രികൊണ്ട് സംഭവിക്കുന്ന ഒരു മാന്ത്രികവിദ്യയല്ല. അതൊരു നിരന്തരമായ അപ്‌‌ഡേഷൻ പ്രക്രിയയാണ്. നമ്മുടെ കയ്യിലിരിക്കുന്ന സ്മാർട്ട്‌ഫോണുകൾ പോലും കൃത്യമായ ഇടവേളകളിൽ പുതിയ വേർഷനിലേക്ക് അപ്‌‌ഡേറ്റ് ആവശ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്. കാലപ്പഴക്കം ചെന്ന സോഫ്റ്റ്‌വെയറുകളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഫോണുകൾ വേഗത കുറയുകയും ഹാങ്ങ് ആകുകയും ചെയ്യും. മനുഷ്യന്റെ കാര്യവും ഇതിൽ നിന്ന് ഒട്ടും വ്യത്യസ്തമല്ല. പുതിയ കാലത്തിനനുസരിച്ച്, മാറുന്ന പ്രൊഫഷണൽ ചുറ്റുപാടുകൾക്കനുസരിച്ച് നമ്മുടെ ചിന്തകളും മനോഭാവങ്ങളും സ്കില്ലുകളും നാം അപ്‌ഡേറ്റ് ചെയ്തുകൊണ്ടേയിരിക്കണം. പുതിയ തലമുറയുടെ ചിന്തകളെയും മാറ്റങ്ങളെയും ഉൾക്കൊള്ളാനും, പഴയതും തെറ്റായതുമായ ബോധ്യങ്ങളെ തിരുത്താനും നമ്മൾ തയ്യാറാകണം. വലിയ ഡിഗ്രി സർട്ടിഫിക്കറ്റുകളിലോ പ്രൊഫൈലുകളിലോ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്ന ഒന്നല്ല യഥാർത്ഥ അറിവ്; അത് നിരന്തരമുള്ള ഒരു ആത്മപരിശോധനയാണ്. നിരന്തരം സ്വയം നവീകരിക്കാൻ തയ്യാറുള്ള ഒരാൾക്ക് മാത്രമേ സമൂഹത്തിൽ ഒരു തുള്ളി വെളിച്ചമെങ്കിലും പകരാൻ സാധിക്കൂ.

നമ്മൾ ഉള്ളിൽ നിന്ന് മാറാൻ തീരുമാനിക്കുന്ന ആ നിമിഷം മുതൽ നമ്മുടെ ചുറ്റുമുള്ള ലോകം മാറാൻ തുടങ്ങുന്നത് നമുക്ക് അത്ഭുതത്തോടെ കാണാം.

കാരണം

അപ്പോൾ നമ്മൾ ഈ ലോകത്തെ നോക്കിക്കാണുന്ന കണ്ണടയുടെ നിറം മാറിയിട്ടുണ്ടാകും. മറ്റുള്ളവരുടെ തെറ്റുകളിൽ മാത്രം സൂക്ഷ്മമായി ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്ന നമ്മുടെ കണ്ണുകൾ, അവരുടെ നല്ല വശങ്ങൾ കൂടി കാണാൻ തുടങ്ങും. ഈ ഭൂമിയിൽ ആരും പൂർണ്ണരല്ലെന്നും, എല്ലാവർക്കും അവരുടേതായ പരിമിതികളും സങ്കടങ്ങളും പോരായ്മകളും ഉണ്ടെന്നും നാം ആഴത്തിൽ തിരിച്ചറിയും. ഈ തിരിച്ചറിവ് നമ്മളിൽ അന്യരോടുള്ള അനുകമ്പയും സഹാനുഭൂതിയും പതിന്മടങ്ങ് വർദ്ധിപ്പിക്കും. ഒരാളുടെ മോശം പെരുമാറ്റത്തിന് പിന്നിൽ ചിലപ്പോൾ അയാൾ അനുഭവിക്കുന്ന പറയത്തീരാത്ത മാനസിക സംഘർഷങ്ങളോ കടുത്ത ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളോ ആകാം എന്ന് മനസ്സിലാക്കാനുള്ള പക്വത നമുക്കുണ്ടാകും. അപ്പോൾ നമ്മൾ മറ്റുള്ളവരെ വിധിക്കുന്ന വിധികർത്താക്കളാകുന്നതിന് പകരം, അവരെ ചേർത്തുപിടിക്കുന്ന നല്ല കേൾവിക്കാരായി മാറും.

സമൂഹത്തിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്ന ചരിത്രപുരുഷന്മാരെയൊക്കെ ഒന്ന് നിരീക്ഷിച്ചാൽ ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാകും, ആ മാറ്റങ്ങളെല്ലാം അവർ ആരംഭിച്ചത് അവരിൽ നിന്ന് തന്നെയാണ്.

"ലോകത്തിൽ എന്ത് മാറ്റമാണോ നിങ്ങൾ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്, ആ മാറ്റം നിങ്ങളാകുക" എന്ന വാക്യം കേവലം ഒരു തത്വചിന്ത മാത്രമല്ല, പ്രായോഗിക ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വിജയമന്ത്രം കൂടിയാണ്.

നമ്മൾ സ്വയം തിരുത്താൻ തയ്യാറാകാതെ ലോകത്തെ തിരുത്താൻ ഇറങ്ങിത്തിരിക്കുന്നത്, സ്വന്തം കണ്ണിലെ തടി കാണാതെ അന്യന്റെ കണ്ണിലെ കരടെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ അപഹാസ്യമാണ്. സ്വന്തം അറിവില്ലായ്മകളെയും മുൻവിധികളെയും ഈഗോയെയും മാറ്റിനിർത്തി, ഒരു വിദ്യാർത്ഥിയുടെ തുറന്ന മനസ്സോടെ ജീവിതത്തെ സമീപിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ ഓരോ ദിവസവും നമുക്ക് പുതിയ പാഠങ്ങൾ പഠിക്കാനാകും.

അതുകൊണ്ട്,

എല്ലാ മാറ്റങ്ങളും എപ്പോഴും നമ്മളിൽ നിന്ന് തന്നെ തുടങ്ങട്ടെ.

അന്യരിലെ മാറ്റങ്ങൾക്കായി വെറുതെ കാത്തുനിൽക്കാതെ, സ്വന്തം ചിന്തകളിലും പ്രവൃത്തികളിലും പോസിറ്റീവ് ആയ മാറ്റങ്ങൾ കൊണ്ടുവരാൻ നമുക്കിന്ന് തന്നെ ശ്രമിക്കാം.

അത് വലിയ വിപ്ലവങ്ങളൊന്നും ആകണമെന്നില്ല; ജോലിസ്ഥലത്ത് ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ സഹപ്രവർത്തകരെ അഭിവാദ്യം ചെയ്യുന്നതിലാകാം ആ മാറ്റം തുടങ്ങുന്നത്. അല്ലെങ്കിൽ ദിവസാവസാനം പങ്കാളിയോട് അവരുടെ പകലിനെക്കുറിച്ച് സ്നേഹത്തോടെ ചോദിച്ചറിയുന്നതിലാകാം. കുട്ടികളോടൊപ്പം അവരുടെ കൊച്ചു ലോകത്തേക്ക് ഇറങ്ങിചെന്ന് മുൻവിധികളില്ലാതെ കുറച്ചു സമയം ചെലവഴിക്കുന്നതിലാകാം. മറ്റുള്ളവർ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, മറുപടി പറയാൻ വേണ്ടി മാത്രം കാത്തുനിൽക്കാതെ അവരുടെ വാക്കുകൾ പൂർണ്ണമായി ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കുന്നതിലാകാം ആ മാറ്റം.

സ്വന്തം ഉള്ളിലേക്ക് സത്യസന്ധമായി നോക്കാൻ തുടങ്ങുന്ന ആ നിമിഷം മുതൽ ജീവിതം കൂടുതൽ ലളിതവും മനോഹരമായി മാറും. നമ്മൾ നമ്മളെത്തന്നെ സ്നേഹിക്കാനും തിരുത്താനും പഠിക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ മനസ്സിന്റെ കണ്ണാടിയിലെ പ്രതിബിംബം കൂടുതൽ തെളിച്ചമുള്ളതാകും. ആ പ്രതിബിംബം നമ്മൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്ര സുന്ദരമാകുമ്പോൾ, നമുക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ലോകവും അതിനേക്കാൾ സുന്ദരമായി മാറുന്നത് നാം കാണും.

ഓർക്കുക, വലിയ മാറ്റങ്ങളിലേക്കുള്ള ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ആദ്യത്തെ ചുവടുവെപ്പ് എപ്പോഴും പുറത്തേക്കല്ല, സ്വന്തം ഉള്ളിലേക്ക് തന്നെയാണ് വേണ്ടത്.

Article By: Mujeebulla K.M
CIGI Career Team

View Details View Details

Mujeeb Kaindar
2026-10-16

കരിയർ ഗൈഡിങ്ങിലെ സൂഫി ദർശനങ്ങൾ: അറിവിന്റെയും സേവനത്തിന്റെയും ആത്മീയ യാത്ര

സൂഫിസം എന്ന വാക്ക് കേൾക്കുമ്പോൾ ഭൂരിഭാഗം ആളുകളുടെയും മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തുന്നത് പ്രത്യേക താളത്തിൽ നൃത്തം വെക്കുന്ന ദർവേശിമാരുടെയോ, ലൗകിക ജീവിതം ഉപേക്ഷിച്ച് കാടുകയറിയ സന്യാസിമാരുടെയോ ചിത്രങ്ങളാകാം. ചിലരൊക്കെ ഇതിനെ യാഥാർഥ്യങ്ങളുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത 'വട്ടന്മാരുടെ സംഘം' എന്ന് പോലും വിളിച്ചേക്കാം. എന്നാൽ സൂഫിസം കേവലമൊരു ചെറിയ ഇസമല്ല; മനുഷ്യനെ സ്നേഹിക്കാനും, പ്രപഞ്ചത്തെ അറിയാനും, ചെയ്യുന്ന കർമ്മങ്ങളെ സർവ്വേശ്വരനുള്ള പ്രാർത്ഥനയായി മാറ്റാനും പഠിപ്പിക്കുന്ന അത്യന്തം ഗഹനവും മനോഹരവുമായ ഒരു ചിന്താധാരയാണത്. "മാനവ സേവയാണ് മാധവ സേവ" എന്ന ഉദാത്തമായ ബോധ്യത്തിൽ നിന്നാണ് സൂഫികളുടെ ഓരോ ചുവടും തുടങ്ങുന്നത്. അവരുടെ ലോകത്ത് സ്വാർത്ഥതയില്ല, അഴുക്കുകളില്ല. പകരം, അറിവില്ലാത്തവരിലേക്ക് അറിവിന്റെ വെളിച്ചം എത്തിക്കാനും, അവരെ ചിന്തയുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കാനുമുള്ള അടങ്ങാത്ത ദാഹം മാത്രമാണുള്ളത്.

ഈ സൂഫി ദർശനങ്ങൾക്ക് ആധുനിക കാലത്തെ കരിയർ ഗൈഡിങ്ങുമായി എന്ത് ബന്ധമാണുള്ളത് എന്ന് പലർക്കും തോന്നിയേക്കാം. സത്യത്തിൽ, സമകാലിക സമൂഹം ഏറ്റവും കൂടുതൽ സൂഫി ചിന്തകൾ ആവശ്യപ്പെടുന്ന ഒരു മേഖലയാണ് വിദ്യാർത്ഥികളുടെയും യുവാക്കളുടെയും കരിയർ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം. ഇന്ന് കരിയർ ഗൈഡിങ് എന്നത് കീശകൾക്ക് കനം കൂട്ടാനുള്ള ഒരു കച്ചവടമായി മാറിയിട്ടുണ്ട് എന്നൊരു പൊതുബോധം സമൂഹത്തിലുണ്ട്. വിദ്യാർത്ഥികളെ വെറും 'ക്ലയന്റുകൾ' ആയും, വിദ്യാഭ്യാസത്തെ കമ്മീഷൻ ലഭിക്കുന്ന 'ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ' ആയും കാണുന്ന പ്രവണത വർദ്ധിച്ചു വരുന്നു. ഇവിടെയാണ് കരിയർ ഗൈഡിങ്ങിൽ ഒരു സൂഫി ചിന്തകൻ ജനിക്കേണ്ടത്. ഇതൊരു കച്ചവടമല്ല, മറിച്ച് തലമുറകളെ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന പവിത്രമായ കർമ്മമാണെന്ന് സമൂഹത്തെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ ഇത്തരം കരിയർ സൂഫികൾക്കേ സാധിക്കൂ. ജീവിതഗന്ധിയായ ചില ഉദാഹരണങ്ങളിലൂടെ നമുക്കീ വിഷയത്തെ സമീപിച്ചു നോക്കാം.

1. ഫിത്റ (Fitrah) കണ്ടെത്തൽ: ഒരു വ്യക്തിയുടെ തനിമയെ തിരിച്ചറിയുക:

ഓരോ മനുഷ്യനും ജനിക്കുന്നത് അവന്റേതായ ചില പ്രത്യേകതകളോടെയാണ്. സൂഫി ദർശനത്തിൽ ഇതിനെ 'ഫിത്റ' അഥവാ മനുഷ്യന്റെ സഹജമായ പ്രകൃതം എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഒരു കരിയർ സൂഫി തന്റെ മുന്നിലെത്തുന്ന ഓരോ വിദ്യാർത്ഥിയിലും അന്വേഷിക്കുന്നത് ഈ ഫിത്റയാണ്. സൈക്കോമെട്രിക് അസസ്മെന്റുകളും ആപ്റ്റിറ്റ്യൂഡ് ടെസ്റ്റുകളും ഒക്കെ ഈ സഹജവാസനയെ ശാസ്ത്രീയമായി കണ്ടെത്താനുള്ള വഴികളാണ്. പക്ഷെ, ഒരു കരിയർ സൂഫി അവിടെയും നിൽക്കുന്നില്ല, അവർ കുട്ടിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്കും മനസ്സിലേക്കും ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുന്നു.

ഉദാഹരണം:

പത്താം ക്ലാസ്സിൽ എല്ലാ വിഷയങ്ങൾക്കും എ പ്ലസ് കിട്ടിയ ഒരു വിദ്യാർത്ഥി കരിയർ ഗൈഡിന്റെ മുന്നിലെത്തുന്നു. കൂടെയുള്ള മാതാപിതാക്കൾക്ക് അവനെ ഒരു ഡോക്ടർ ആക്കണം എന്നാണ് ആഗ്രഹം. സാധാരണ ഒരു കൺസൾട്ടന്റ് ഉടൻ തന്നെ ഏറ്റവും നല്ല മെഡിക്കൽ എൻട്രൻസ് കോച്ചിംഗ് സെന്ററുകളുടെ ലിസ്റ്റ് അവർക്ക് നൽകും. എന്നാൽ ഒരു കരിയർ സൂഫി ആ കുട്ടിയോട് ദീർഘനേരം സംസാരിക്കുന്നു. അവന് ജീവശാസ്ത്രത്തേക്കാൾ താല്പര്യം ചരിത്രത്തോടും സാമൂഹിക ശാസ്ത്രത്തോടും ആണെന്നും, മനുഷ്യരെയും അവരുടെ ജീവിതരീതികളെയും പഠിക്കാനാണ് അവനിഷ്ടമെന്നും ആ ഗൈഡ് മനസ്സിലാക്കുന്നു. അവിടെ ഗൈഡ് മാതാപിതാക്കളോട് പറയുന്നു: "നിങ്ങളുടെ മകന്റെ സഹജവാസന (ഫിത്റ) മെഡിസിനല്ല, അവനൊരു മികച്ച സോഷ്യോളജിസ്റ്റോ ചരിത്രകാരനോ ആകാനുള്ള പ്രതിഭയുണ്ട്." അഡ്മിഷൻ കമ്മീഷൻ നോക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് ഒരിക്കലും ഇങ്ങനെ പറയാൻ കഴിയില്ല. സ്വന്തം തനിമ കണ്ടെത്തുന്ന കുട്ടി ഭാവിയിൽ ഒരിക്കലും തളർന്നുപോകില്ല.

2. ഇഷ്ഖ് (Ishq): പാഷനെ കണ്ടെത്താനുള്ള യാത്ര:

സൂഫിസത്തിൽ ദൈവത്തോടുള്ള അടങ്ങാത്ത പ്രണയത്തെ 'ഇഷ്ഖ്' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. കരിയറിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഈ ഇഷ്ഖ് എന്നത് ഒരാൾക്ക് തന്റെ ജോലിയോടുള്ള പാഷനാണ്. ജോലി എന്നത് പണം സമ്പാദിക്കാൻ വേണ്ടി രാവിലെ പോയി വൈകുന്നേരം തിരികെ വരുന്ന ഒരു യാന്ത്രിക പ്രക്രിയയായി മാറുമ്പോഴാണ് ജീവിതം നരകതുല്യമാകുന്നത്. താൻ ചെയ്യുന്ന കർമ്മത്തിൽ ലയിച്ചു ചേരാൻ, അതൊരു ഉപാസനയായി കാണാൻ കഴിയുമ്പോഴാണ് യഥാർത്ഥ വിജയം കൈവരിക്കുന്നത്.

ഉദാഹരണം:

എഞ്ചിനീയറിംഗ് പഠനം പാതിവഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ച് വന്ന ഒരു യുവാവിനെ സങ്കൽപ്പിക്കുക. വീട്ടുകാരുടെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങിയാണ് അവൻ അതിന് ചേർന്നത്. അവൻ കടുത്ത ഡിപ്രഷനിലായിരുന്നു. ഒരു കരിയർ സൂഫിയായ മെന്റർ അവനുമായി സംസാരിച്ചപ്പോൾ, അവന് ഏറ്റവും കൂടുതൽ സന്തോഷം നൽകുന്നത് വാഹനങ്ങളുടെ മെക്കാനിക്സും സോഫ്റ്റ്‌വെയർ അധിഷ്ഠിത വാഹന സാങ്കേതികവിദ്യകളുമാണെന്ന് (Software-defined vehicles) മനസ്സിലാക്കുന്നു. വെറുമൊരു ഡിഗ്രി സർട്ടിഫിക്കറ്റിന്റെ ഭാരമില്ലാതെ, അവനെ ഓട്ടോമോട്ടീവ് സ്കില്ലുകൾ പഠിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ഹ്രസ്വകാല ഡിപ്ലോമയിലേക്ക് തിരിച്ചുവിടാൻ ആ മെന്റർ തയ്യാറാകുന്നു. അവിടെ "സ്കിൽ ഈസ് ദ കിംഗ്" എന്ന തത്വം പ്രാവർത്തികമാകുന്നു. അഞ്ചു വർഷത്തിന് ശേഷം ആ യുവാവ് സ്വന്തമായി ഒരു ഓട്ടോമോട്ടീവ് കൺസൾട്ടൻസി നടത്തുന്ന, തന്റെ ജോലിയിൽ 'ഇഷ്ഖ്' കണ്ടെത്തിയ ഒരു സംതൃപ്തനായ മനുഷ്യനായി മാറുന്നു.

3. തവക്കുൽ (Tawakkul): അമിതമായ ഉത്കണ്ഠകളിൽ നിന്നുള്ള മോചനം:

സൂഫി ചിന്തയിലെ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാര്യമാണ് 'തവക്കുൽ' അഥവാ പൂർണ്ണമായ സമർപ്പണം, അല്ലെങ്കിൽ ദൈവത്തിലുള്ള അടിയുറച്ച വിശ്വാസം. ഇന്നത്തെ വിദ്യാർത്ഥികളിലും മാതാപിതാക്കളിലും ഏറ്റവും കൂടുതൽ കാണുന്നത് ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള അമിതമായ ഉത്കണ്ഠയാണ് (Anxiety). താൻ ഉദ്ദേശിച്ച കോളേജിൽ അഡ്മിഷൻ കിട്ടിയില്ലെങ്കിലോ, പഠിത്തം കഴിഞ്ഞാൽ ലക്ഷങ്ങളുടെ ശമ്പളമുള്ള ജോലി കിട്ടിയില്ലെങ്കിലോ എന്നൊക്കെ ഓർത്ത് അവർ ഉറക്കം കെടുത്തുന്നു.

ഇവിടെ കരിയർ ഗൈഡ് ഒരു സാന്ത്വനമായി മാറണം. "നമ്മുടെ കടമ മികച്ച രീതിയിൽ അധ്വാനിക്കുക, കഴിവുകൾ വളർത്തുക (Upskilling) എന്നതാണ്. ബാക്കിയുള്ളവ അതിന്റെ വഴിക്ക് വരും" എന്ന വലിയ പാഠം അവർക്ക് പകർന്നു നൽകണം.

ഉദാഹരണം:

നീറ്റ് (NEET) പരീക്ഷയിൽ തുടർച്ചയായി രണ്ടുതവണ പരാജയപ്പെട്ട ഒരു പെൺകുട്ടി പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് കരിയർ ഗൈഡിന്റെ മുന്നിലെത്തിയത്. "എന്റെ ജീവിതം അവസാനിച്ചു, ഇനി ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല" എന്നായിരുന്നു അവളുടെ ചിന്ത. ആ കരിയർ സൂഫി അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ച് പറഞ്ഞു, "ഒരു പരീക്ഷയുടെ മാർക്കല്ല നിന്റെ ജീവിതം തീരുമാനിക്കുന്നത്. വൈദ്യശാസ്ത്രം എന്നത് ഡോക്ടർ മാത്രമുള്ള ഒരു മേഖലയല്ലല്ലോ." തുടർന്ന് അവർ അവൾക്ക് പാരാമെഡിക്കൽ/അലൈഡ് ഹെൽത്ത് കോഴ്സുകളെക്കുറിച്ചും, ക്ലിനിക്കൽ സൈക്കോളജിയെക്കുറിച്ചും, ഹോസ്പിറ്റൽ അഡ്മിനിസ്ട്രേഷനെക്കുറിച്ചും പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. തോൽവികൾ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനമല്ലെന്നും, അവ പുതിയ സാധ്യതകളിലേക്കുള്ള വഴിത്തിരിവാണെന്നും അവളെ ബോധ്യപ്പെടുത്തി. ആ കുട്ടിയുടെ മനസ്സിലെ അഴുക്കുകളും പേടികളും നീക്കി നിർമലമായ ഒരു കാഴ്ചപ്പാട് നൽകാൻ ആ ഗൈഡിന് കഴിഞ്ഞു.

4. ഫനാ (Fana): ഈഗോയുടെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യൽ:

സൂഫിസത്തിൽ 'ഫനാ' എന്നാൽ അഹംബോധത്തെ (Ego) ഇല്ലാതാക്കലാണ്. കരിയർ ഗൈഡിങ്ങിൽ ഇത് ഗൈഡിനും വേണം, വിദ്യാർത്ഥിയുടെ രക്ഷിതാക്കൾക്കും വേണം. തനിക്ക് എല്ലാം അറിയാം എന്ന അഹങ്കാരത്തോടെ കുട്ടികളെ സമീപിക്കുന്ന ഒരു ഗൈഡിന് ഒരിക്കലും ഒരു നല്ല വഴികാട്ടിയാകാൻ കഴിയില്ല. അതുപോലെ, "ഞാൻ ഇത്ര വലിയ ഉദ്യോഗസ്ഥനാണ്, അതുകൊണ്ട് എന്റെ മകൻ അതിലും വലിയ ഉദ്യോഗസ്ഥനാകണം" എന്ന് വാശിപിടിക്കുന്ന രക്ഷിതാക്കളുടെ ഈഗോയാണ് പലപ്പോഴും കുട്ടികളുടെ ജീവിതം തകർക്കുന്നത്.

ഉദാഹരണം:

സമൂഹത്തിൽ വലിയ നിലയിലുള്ള ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥൻ തന്റെ മകനുമായി വരുന്നു. മകന് ഫോട്ടോഗ്രാഫിയും ഡിസൈനിങ്ങും ആണ് താല്പര്യം. എന്നാൽ അച്ഛന് അവനെ ഒരു സിവിൽ സർവീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥനാക്കണം. ഇവിടെ ഒരു കരിയർ സൂഫി ചെയ്യുന്നത് അച്ഛനുമായി ഒരു തുറന്ന സംവാദത്തിലേർപ്പെടുക എന്നതാണ്. വളരെ ബഹുമാനത്തോടെ തന്നെ ഗൈഡ് ചോദിക്കുന്നു: "താങ്കളുടെ ഈഗോയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താനാണോ അതോ താങ്കളുടെ മകന്റെ സന്തോഷമുള്ള ജീവിതത്തിനാണോ നമ്മൾ മുൻഗണന നൽകേണ്ടത്? അവൻ സിവിൽ സർവീസിൽ കയറിയാൽ താങ്കൾക്ക് സമൂഹത്തിൽ ആളാകാം, പക്ഷെ ഉള്ളിൽ കരയുന്ന ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥനായി അവൻ മാറും." സ്വന്തം ഈഗോയെ മാറ്റിനിർത്തി മകനെ ഒരു സ്വതന്ത്ര വ്യക്തിയായി കാണാൻ ആ അച്ഛനെ പ്രാപ്തനാക്കുന്നത് കരിയർ സൂഫിയുടെ മനഃശാസ്ത്രപരമായ ഇടപെടലാണ്.

5. ഇൽമും മഅ്‌‌രിഫത്തും (Ilm and Ma'rifat): അറിവും ആന്തരിക ജ്ഞാനവും:

'ഇൽമ്' എന്നാൽ പുസ്തകങ്ങളിൽ നിന്നും മറ്റും ലഭിക്കുന്ന അറിവാണ്. 'മഅ്‌രിഫത്ത്' എന്നാൽ അനുഭവങ്ങളിലൂടെയും ആന്തരികമായ ഉൾക്കാഴ്ചയിലൂടെയും ലഭിക്കുന്ന ജ്ഞാനവും. ഒരു കരിയർ ഗൈഡിന് ലോകത്തെ പുതിയ തൊഴിൽ സാധ്യതകളെക്കുറിച്ചും, ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് കൊണ്ടുവരുന്ന മാറ്റങ്ങളെക്കുറിച്ചും, മൈക്രോ-ക്രെഡൻഷ്യലുകളെക്കുറിച്ചും ഒക്കെ കൃത്യമായ അറിവ് (ഇൽമ്) ഉണ്ടായിരിക്കണം. എന്നാൽ അതിനേക്കാളുപരി, മുന്നിലിരിക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥിയുടെ വാക്കുകൾക്ക് പിന്നിലെ മൗനം വായിച്ചെടുക്കാനുള്ള ഒരു ഉൾക്കാഴ്ച (മഅ്‌രിഫത്ത്) കൂടി അവർക്കുണ്ടാകണം.

ഉദാഹരണം:

ഒട്ടും സംസാരിക്കാത്ത, ഉൾവലിഞ്ഞ പ്രകൃതമുള്ള ഒരു വിദ്യാർത്ഥി. അവൾക്ക് എന്ത് പഠിക്കാനാണ് താല്പര്യം എന്ന് ചോദിച്ചാൽ അവൾ ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല. സാധാരണ ഒരു കൺസൾട്ടന്റ് അവളുടെ മാർക്ക് ലിസ്റ്റ് നോക്കി എന്തെങ്കിലും ഒരു കോഴ്സ് നിർദ്ദേശിച്ചു പോകും. എന്നാൽ കരിയർ സൂഫി അവളുടെ ശരീരഭാഷ, അവളുടെ താല്പര്യങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് മാതാപിതാക്കളോട് ചോദിച്ചറിയുന്നു. അവൾ മണിക്കൂറുകളോളും ഒരു മുറിയിൽ അടച്ചിരുന്ന് എന്തൊക്കെയോ എഴുതാറുണ്ടെന്ന് അമ്മ പറയുന്നു. ഗൈഡ് പതുക്കെ അവളുമായി ആത്മബന്ധം സ്ഥാപിക്കുകയും, അവൾക്ക് മികച്ച ഒരു എഴുത്തുകാരിയോ കണ്ടന്റ് ക്രിയേറ്ററോ ആകാനുള്ള കഴിവുണ്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയുകയും ചെയ്യുന്നു. അറിവില്ലാത്തവരിലേക്ക് അറിവ് എത്തിക്കാൻ ഗൈഡിനെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത് ഈ ആന്തരിക ജ്ഞാനമാണ്.

6. ഖിദ്മത്ത് (Khidmat): നിസ്വാർത്ഥ സേവനം:

സൂഫികളുടെ ഏറ്റവും വലിയ മുഖമുദ്രയാണ് ഖിദ്മത്ത് അഥവാ പ്രതിഫലേച്ഛയില്ലാത്ത സേവനം. ആധുനിക കരിയർ ഗൈഡിങ് കീശ വീർപ്പിക്കുന്ന ഒരു ബിസിനസ്സ് മോഡലായി മാറുമ്പോൾ, ഒരു കരിയർ സൂഫി ഇതിനെ ഒരു സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്തമായി ഏറ്റെടുക്കുന്നു.

ഉദാഹരണം:

ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലെ ഒരു സർക്കാർ സ്കൂളിൽ പ്ലസ് ടു കഴിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന കുട്ടികൾക്ക് ഉപരിപഠന സാധ്യതകളെക്കുറിച്ച് യാതൊരു അറിവുമില്ല എന്ന് കരുതുക. ഒരു കരിയർ സൂഫി തന്റെ തിരക്കുകൾ മാറ്റിവെച്ച് അവിടെയെത്തുന്നു. അവരുമായി സംവദിക്കുന്നു. സി.യു.ഇ.ടി (CUET) പോലെയുള്ള പ്രവേശന പരീക്ഷകളെക്കുറിച്ചും, കേന്ദ്ര സർവകലാശാലകളിലെ പഠന സാധ്യതകളെക്കുറിച്ചും, സ്കോളർഷിപ്പുകളെക്കുറിച്ചും അവർക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുന്നു. ഈ സേവനത്തിന് അദ്ദേഹം ആരിൽ നിന്നും പണം വാങ്ങുന്നില്ല. ആ ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു നിർദ്ധന വിദ്യാർത്ഥി ഒരു കേന്ദ്ര സർവകലാശാലയിൽ പ്രവേശനം നേടുമ്പോൾ, ആ കരിയർ ഗൈഡിന് ലഭിക്കുന്ന ആത്മസംതൃപ്തി കോടികൾ കൊടുത്താൽ കിട്ടുന്നതല്ല. അതാണ് യഥാർത്ഥ 'മാധവ സേവ'.

കർമ്മം ആരാധനയാകുമ്പോൾ:

കരിയർ ഗൈഡിങ് എന്നത് കേവലം കോഴ്സുകളുടെയും കോളേജുകളുടെയും പേരുകൾ പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്ന ഒരു സാങ്കേതിക പ്രക്രിയയല്ല. അതൊരു കലയാണ്, ഒരു തപസ്സാണ്. വഴിതെറ്റി നിൽക്കുന്ന ഒരു മനസ്സിനെ ശരിയായ ദിശയിലേക്ക് നയിക്കുക എന്നത് ഒരു ജീവൻ രക്ഷിക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്. പണത്തിനോ പ്രശസ്തിക്കോ വേണ്ടി ചെയ്യുന്ന ഒന്നായി ഇത് മാറുമ്പോൾ അതിന്റെ ആത്മാവ് നഷ്ടപ്പെടുന്നു.

സൂഫി ദർശനങ്ങൾ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് സ്നേഹത്തിന്റെയും സമർപ്പണത്തിന്റെയും പാതയാണ്. തന്നിലേക്ക് സഹായം തേടിയെത്തുന്ന ഓരോ വിദ്യാർത്ഥിയിലും ദൈവത്തിന്റെ പ്രതിരൂപം കാണാൻ ഒരു കരിയർ ഗൈഡിന് കഴിയണം. അവരുടെ സംശയങ്ങൾക്ക് ക്ഷമയോടെ മറുപടി നൽകാനും, അവരുടെ കഴിവുകേടുകളെ പരിഹസിക്കാതെ അവരെ ചേർത്തുപിടിക്കാനും കഴിയണം. അറിവിന്റെ വെളിച്ചം പകർന്നു നൽകുമ്പോൾ ഗൈഡിന്റെ മനസ്സിലെ സ്വാർത്ഥതയുടെ അഴുക്കുകൾ ഇല്ലാതാകുന്നു. പ്രവർത്തികൾ കേവലം ജോലിയല്ല, മറിച്ച് ദൈവത്തിനുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ആരാധനയാണെന്ന് (Worship through Work) അവർ തിരിച്ചറിയുന്നു.

ആധുനിക കാലത്തെ ഈ കച്ചവടവൽക്കരണത്തിനെതിരെ ഒരു നിശബ്ദ വിപ്ലവം സൃഷ്ടിക്കാൻ കരിയർ സൂഫി ചിന്തകർക്ക് മാത്രമേ സാധിക്കൂ. അവർ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് മാത്രമല്ല, പ്രവർത്തിയിലൂടെ അത് സമൂഹത്തിന് കാണിച്ചു കൊടുക്കുന്നു. ജീവിതവിജയം എന്നാൽ പണവും പ്രതാപവുമല്ല, മറിച്ച് താൻ ചെയ്യുന്ന കർമ്മത്തിലൂടെ സമൂഹത്തിന് ലഭിക്കുന്ന നന്മയാണെന്ന് അവർ അടുത്ത തലമുറയെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. അതെ, ഇന്നത്തെ ലോകത്തിന് ഏറ്റവും ആവശ്യം യന്ത്രങ്ങളെപ്പോലെ സംസാരിക്കുന്ന കൺസൾട്ടന്റുമാരെയല്ല, മറിച്ച് ഹൃദയം കൊണ്ട് സംവദിക്കുന്ന, നിർമലമായ മനസ്സുള്ള കരിയർ സൂഫികളെയാണ്.

Article By: Mujeebulla K.M
CIGI Career Team

View Details View Details

Blogs

പ്രൊഫഷണൽ വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് ആശ്വാസമായി വഖഫ് ബോർഡിന്റെ പലിശരഹിത ലോൺ സ്കോളർഷിപ്പ്: അപേക്ഷകൾ ക്ഷണിച്ചു

Comments (0)

Write a Comment