Blogs

കർണാടകയിലെ ഇക്കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലെ പ്രഭാതം. പത്രത്താളുകളിലൂടെയോ സോഷ്യൽ മീഡിയ ഫീഡുകളിലൂടെയോ കണ്ണോടിച്ച ഒരു ശരാശരി അധ്യാപകരുടെ മുഖത്ത് ആ നിമിഷം വിരിഞ്ഞ ഒരു പുഞ്ചിരിയുണ്ട്.

അതെ, പതിറ്റാണ്ടുകളായി അവർ കാത്തിരുന്ന, അല്ലെങ്കിൽ അവർ പോലുമറിയാതെ അവർ അർഹിച്ചിരുന്ന ഒരു അംഗീകാരം തേടിയെത്തിയിരിക്കുന്നു.

ഇനി മുതൽ കർണാടകയിലെ അധ്യാപകർക്ക് തങ്ങളുടെ പേരിന് മുൻപായി 'Tr' (Teacher) എന്ന രണ്ടക്ഷരം അഭിമാനത്തോടെ എഴുതിച്ചേർക്കാം എന്ന്. മുഖ്യമന്ത്രി DK ശിവകുമാറാണ് ഈ പ്രഖ്യാപനം നടത്തിയത്.

ഡോക്ടർമാരുടെ പേരിന് മുന്നിലെ 'Dr.' ഉം, അഭിഭാഷകരുടെ പേരിന് മുന്നിലെ 'Adv.' ഉം, പ്രൊഫസർമാരുടെ 'Prof.' ഉം എഞ്ചിനീയർ മാരുടെ Er ഉം ആർക്കിടെക്ടുകളുടെ Arഉം കണ്ട് നെടുവീർപ്പിട്ട ഒരു സമൂഹത്തിന് കിട്ടിയ ഒരു വലിയ ഐഡന്റിറ്റി കാർഡാണിത്. രാജ്യത്ത് ആദ്യമായി ഒരു സംസ്ഥാനം ഇത്തരമൊരു തീരുമാനം പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോൾ, അതൊരു കേവല വാർത്തയായി തള്ളിക്കളയാനാകില്ല. വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയുടെ നെടുംതൂണായ അധ്യാപകർക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഈ അംഗീകാരത്തെ പല കോണുകളിൽ നിന്നും നമ്മൾ വിശകലനം ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച്, അക്ഷരലക്ഷങ്ങൾക്കും അധ്യാപക ബിരുദധാരികൾക്കും പേരുകേട്ട നമ്മുടെ കേരളത്തിൽ ഈ വാർത്തയെ തുടർന്നുള്ള ചർച്ചയ്ക്ക് വലിയ പ്രസക്തിയുണ്ട്.

നമുക്ക് ഈ വിഷയത്തെ അതിന്റെ എല്ലാ അർഥതലങ്ങളിലും ആഴത്തിൽ ഒന്ന് പോസ്റ്റ്‌മോർട്ടം ചെയ്താലോ?.

പേരിനു മുന്നിലെ ഈ പദവിയുടെ പ്ലസും മൈനസും എന്തൊക്കെയാണ്? പ്രതീകാത്മകതയ്ക്കപ്പുറം അധ്യാപകരെ എങ്ങനെ ചേർത്തുപിടിക്കണം? ജനറേഷൻ ഇസഡ് (Gen Z), ജനറേഷൻ ആൽഫ (Gen Alpha) കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കാൻ ഇന്നത്തെ കാലത്ത് അധ്യാപകർക്ക് അത്യാവശ്യമായും വേണ്ട പുതിയ സ്കില്ലുകൾ എന്തൊക്കെയാണ്? എന്നൊക്കെ.

'Tr' എന്ന രണ്ടക്ഷരം നൽകുന്ന മൈലേജ് (The Pros):

നമ്മുടെ സമൂഹം എപ്പോഴും ലേബലുകൾക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന ഒന്നാണ്. ഒരാളുടെ ജോലി എന്താണെന്ന് ചോദിക്കുമ്പോൾ "ഞാനൊരു ഡോക്ടറാണ്" അല്ലെങ്കിൽ "എഞ്ചിനീയറാണ്" എന്ന് പറയുന്നതും "ഞാനൊരു സ്കൂൾ ടീച്ചറാണ്" എന്ന് പറയുന്നതും തമ്മിൽ സമൂഹം നൽകുന്ന ഒരു അദൃശ്യമായ വ്യത്യാസമുണ്ട്. ആ വ്യത്യാസത്തെ ഒരു പരിധി വരെ ഇല്ലാതാക്കാൻ ഈ പുതിയ പദവിക്ക് സാധിക്കും.

1. കിടിലൻ പ്രൊഫഷണൽ ഐഡന്റിറ്റി:

"മാതാ പിതാ ഗുരു ദൈവം" എന്നൊക്കെ നമ്മൾ പ്രസംഗവേദികളിൽ പറയാറുണ്ടെങ്കിലും, പലപ്പോഴും പ്രായോഗിക ജീവിതത്തിൽ ആ ബഹുമാനം അധ്യാപകർക്ക് കിട്ടാറില്ല. അതൊരു സാധാരണ ജോലിയായി മാത്രം പലരും കാണുന്നു. എന്നാൽ പേരിനൊപ്പം 'Tr' എന്ന് ഔദ്യോഗികമായി ചേർക്കാൻ കഴിയുമ്പോൾ, അതൊരു തകർപ്പൻ പ്രൊഫഷണൽ ബ്രാൻഡായി മാറുന്നു. അധ്യാപനം എന്നത് മറ്റേത് പ്രൊഫഷനെയും പോലെ, അല്ലെങ്കിൽ അതിനും മുകളിലുള്ള ഒരു സേവനമാണെന്ന സന്ദേശം ഇത് പൊതുസമൂഹത്തിന് നൽകുന്നു.

2. ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ വലിയൊരു ബൂസ്റ്റർ:

ഒരു വ്യക്തിയുടെ ആത്മവിശ്വാസം അയാളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളെ വലിയ തോതിൽ സ്വാധീനിക്കും. സ്വന്തം പേരിനൊപ്പം ഔദ്യോഗിക പദവി എഴുതിച്ചേർക്കുമ്പോൾ ഏതൊരു അധ്യാപകനിലും/അധ്യാപികയിലും ഉണ്ടാകുന്ന ഒരു അഭിമാനബോധമുണ്ട്. ഞാൻ ചെയ്യുന്നത് ചില്ലറപ്പണിയല്ല, ഒരു തലമുറയെ വാർത്തെടുക്കുന്ന ജോലിയാണെന്ന ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ കൂടിയാണത്.

3. പുതിയ തലമുറയെ ആകർഷിക്കാനുള്ള മാഗ്നറ്റ്:

ഇന്നത്തെ മിടുക്കരായ വിദ്യാർത്ഥികൾ പലപ്പോഴും അധ്യാപനത്തെ ഒരു കരിയർ ഓപ്ഷനായി കാണാൻ മടിക്കുന്നവരാണ്. കോർപ്പറേറ്റ് ലോകത്തെ പളപളപ്പും ഐടി ഫീൽഡിലെ ഗ്ലാമറുമാണ് അവരെ ആകർഷിക്കുന്നത്. എന്നാൽ, കൃത്യമായൊരു സ്റ്റാറ്റസും പ്രൊഫഷണൽ അംഗീകാരവും ഉണ്ടെങ്കിൽ, പ്രതിഭയുള്ള കൂടുതൽ ചെറുപ്പക്കാർ ഈ രംഗത്തേക്ക് വരും. ഒരു നല്ല വിദ്യാഭ്യാസ സമ്പ്രദായത്തിന് അത്യന്താപേക്ഷിതമായ കാര്യമാണത്.

ഒരു റിയാലിറ്റി ചെക്ക് - ഈ ഗമയ്ക്ക് എന്ത് വിലയുണ്ട്? (The Cons):

ഇനി നമുക്ക് നാണയത്തിന്റെ മറുവശം നോക്കാം. പേരിന് മുന്നിലെ ഈ വിശേഷണം തീർച്ചയായും ഗംഭീരമാണ്. പക്ഷേ, "ഇതാണോ അധ്യാപകർക്ക് ഇപ്പോൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ വേണ്ടത്?" എന്ന യാഥാർഥ്യബോധത്തോടെയുള്ള ചോദ്യം നമ്മൾ ചോദിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

1. പത്രാസ് മാത്രം, ബാക്കി സീറോ (The Cosmetic Change):

ഇതൊരു 'കോസ്മെറ്റിക്' മാറ്റം മാത്രമായി ചുരുങ്ങിപ്പോകുമോ എന്നതൊരു വലിയ ആശങ്കയാണ്. സർക്കാർ സ്കൂളുകളിലെ അധ്യാപകരുടെ കാര്യം മാറ്റിനിർത്തിയാൽ, അൺ-എയ്ഡഡ്/പ്രൈവറ്റ് സ്കൂളുകളിൽ പണിയെടുക്കുന്ന ലക്ഷക്കണക്കിന് അധ്യാപകരുണ്ട്. പേരിനു മുന്നിൽ 'Tr' എന്നൊക്കെ ഗമയിൽ വെക്കാം, പക്ഷെ മാസാവസാനം കയ്യിൽ കിട്ടുന്നത് വെറും തുച്ഛമായ ശമ്പളമാണെങ്കിൽ ഈ പദവി കൊണ്ട് എന്ത് അർത്ഥമാണുള്ളത്? വാടക കൊടുക്കാനോ പലചരക്ക് സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാനോ ഈ 'പ്രൊഫഷണൽ ഐഡന്റിറ്റി' കൊണ്ട് കഴിയില്ലല്ലോ.

2. മാനദണ്ഡങ്ങളുടെ അഭാവം (The Confusion of Application):

ആർക്കൊക്കെ ഈ പദവി ഉപയോഗിക്കാം എന്നതിൽ കൃത്യമായൊരു नियമാവലി ഇല്ലെങ്കിൽ അത് വലിയ ആശയക്കുഴപ്പമുണ്ടാക്കും. പി.എസ്.സി വഴി ജോലിക്ക് കയറിയവർക്ക് മാത്രമാണോ? അതോ പ്രൈവറ്റ് സ്കൂൾ അധ്യാപകർക്കും പാരലൽ കോളേജ് അധ്യാപകർക്കും ട്യൂഷൻ സെന്ററുകളിലെ അധ്യാപകർക്കും ഇത് ഉപയോഗിക്കാമോ? യോഗ്യതയുള്ളവരും ഇല്ലാത്തവരും ഇത് ഒരേപോലെ ഉപയോഗിച്ചാൽ പദവിയുടെ വില താനേ ഇടിയും.

3. സമൂഹത്തിന്റെ അമിത പ്രതീക്ഷകളും മാനസിക സമ്മർദ്ദവും:

ഒരു പദവി ലഭിക്കുമ്പോൾ അതിനൊപ്പമുള്ള ഉത്തരവാദിത്തവും കൂടും. 'Tr' എന്ന് വെക്കുന്നതോടെ അധ്യാപകരിൽ നിന്ന് സമൂഹം ഒരുതരം 'പെർഫെക്ഷൻ' പ്രതീക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങും. അവർ എപ്പോഴും മാതൃകകളായിരിക്കണം, അവർക്ക് തെറ്റ് പറ്റാൻ പാടില്ല എന്നൊക്കെയുള്ള അലിഖിത നിയമങ്ങൾ അവർക്ക് മേൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കപ്പെടാം. ഇത് പലരിലും വലിയ മാനസിക സമ്മർദ്ദം (Burnout) ഉണ്ടാക്കാൻ കാരണമായേക്കാം.

കേരളത്തിലും വേണ്ടേ ഈ 'Tr' വിപ്ലവം?:

ഏറ്റവും കൂടുതൽ വിദ്യാഭ്യാസ സാക്ഷരതയുള്ള, ഒട്ടനവധി സ്കൂളുകളുള്ള, ലക്ഷക്കണക്കിന് അധ്യാപകരും ബി.എഡ്, ടി.ടി.സി ബിരുദധാരികളുമുള്ള നമ്മുടെ കേരളത്തിൽ ഈ തീരുമാനം നടപ്പിലാക്കിയാൽ അത് വലിയൊരു ഓളമുണ്ടാക്കും എന്നതിൽ സംശയമില്ല.

കേരളത്തിലെ ഒരു ശരാശരി കുടുംബത്തിൽ നിന്നും ഒരാളെങ്കിലും അധ്യാപന മേഖലയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിൽക്കുന്നവരായിരിക്കും. ഉയർന്ന വിദ്യാഭ്യാസ നിലവാരമുള്ള നമ്മുടെ സംസ്ഥാനത്ത് അധ്യാപകർക്ക് ലഭിക്കുന്ന ബഹുമാനം വലുതാണെങ്കിലും, അതൊരു ഔദ്യോഗിക പദവിയായി മാറുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന അംഗീകാരം വളരെ വലുതായിരിക്കും. കേരള സർക്കാർ ഇത്തരം ഒരു മാതൃക പിന്തുടരുകയും, അതോടൊപ്പം അധ്യാപകരുടെ അടിസ്ഥാന പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ശാശ്വതമായ പരിഹാരം കാണാൻ മുൻകൈ എടുക്കുകയും ചെയ്താൽ അത് രാജ്യത്തിന് തന്നെ വലിയൊരു മാതൃകയാകും.

പ്രതീകാത്മകതയ്ക്ക് അപ്പുറം: അധ്യാപകരെ നമ്മൾ എങ്ങനെ ചേർത്തുപിടിക്കണം?:

പേരിനുമുന്നിൽ രണ്ടക്ഷരം നൽകുന്നത് ഒരു തുടക്കം മാത്രമാണ്. ഒരു സമൂഹമെന്ന നിലയിൽ അധ്യാപകരെ നമ്മൾ നെഞ്ചോട് ചേർക്കേണ്ടത് ചില പ്രായോഗികമായ മാറ്റങ്ങളിലൂടെയാണ്.

1. മാന്യമായ വേതനവും തൊഴിൽ സുരക്ഷയും (Equal Pay for Equal Work):

സർക്കാർ മേഖലയിലെയും പ്രൈവറ്റ് മേഖലയിലെയും അധ്യാപകർ തമ്മിലുള്ള ശമ്പളത്തിലെയും ആനുകൂല്യങ്ങളിലെയും വലിയ അന്തരം കുറച്ചേ മതിയാകൂ. വിദ്യാർത്ഥികളെ പഠിപ്പിക്കുക എന്ന ഒരേ ജോലിയാണ് ഇരുവരും ചെയ്യുന്നത്. അതിനാൽ അധ്യാപകർക്ക് മാന്യമായി ജീവിക്കാനുള്ള അടിസ്ഥാന വേതനം എല്ലാ മാനേജ്‌മെന്റുകളും ഉറപ്പാക്കണം.

2. ക്ലറിക്കൽ പണികളിൽ നിന്നുള്ള സമ്പൂർണ്ണ മോചനം:

ഒരു അധ്യാപകന്റെ അല്ലെങ്കിൽ അധ്യാപികയുടെ പ്രാഥമിക ജോലി കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കുക എന്നതാണ്. എന്നാൽ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥ എന്താണ്? ഉച്ചഭക്ഷണത്തിന്റെ കണക്കെടുപ്പ്, യൂണിഫോം വിതരണം, തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഡ്യൂട്ടി, സെൻസസ്, വിവിധ സർക്കാർ സർവേകൾ തുടങ്ങി സകല നോൺ-അക്കാദമിക് പണികളും അധ്യാപകരുടെ തലയിലാണ്. ക്ലാസ്സെടുക്കാൻ പോകുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ സമയം അവർ ഡാറ്റ എൻട്രി ചെയ്യാൻ ചിലവഴിക്കുന്നു. ഈ അവസ്ഥ മാറണം. അധ്യാപകരെ സ്വതന്ത്രരായി പഠിപ്പിക്കാൻ അനുവദിക്കണം.

3. ഭൗതിക സാഹചര്യങ്ങൾ മെച്ചപ്പെടുത്തൽ:

ഇപ്പോഴും ചോർന്നൊലിക്കുന്ന കെട്ടിടങ്ങളും, അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളുമില്ലാത്ത സ്കൂളുകൾ പല ഗ്രാമീണ മേഖലയിലുമുണ്ട്. അവിടെയൊക്കെ സ്മാർട്ട് ക്ലാസ്സ് മുറികളും, അത്യാധുനിക ലൈബ്രറികളും, സ്പോർട്സ് സൗകര്യങ്ങളും വരേണ്ടതുണ്ട്.

4. മാനസികാരോഗ്യത്തിനുള്ള സപ്പോർട്ട് സിസ്റ്റം:

വിദ്യാർത്ഥികളുടെ പഠനനിലവാരം, രക്ഷിതാക്കളുടെ പ്രതീക്ഷകൾ, മാനേജ്‌മെന്റിന്റെ പ്രഷർ എന്നിവയ്ക്കിടയിൽ പെട്ട് നട്ടംതിരിയുന്നവരാണ് മിക്ക അധ്യാപകരും. ഇത് പലപ്പോഴും കടുത്ത മാനസിക സമ്മർദ്ദത്തിലേക്ക് അവരെ നയിക്കുന്നു. അവർക്ക് കൃത്യമായ കൗൺസിലിംഗും മാനസിക പിന്തുണയും നൽകുന്ന സംവിധാനങ്ങൾ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ അനിവാര്യമാണ്.

ന്യൂജെൻ പിള്ളേരെ പഠിപ്പിക്കാൻ: അധ്യാപകർക്കുമൊരു 'വെർഷൻ 2.0' അപ്ഡേറ്റ്!:

വിഷയം പൂർണ്ണമാകണമെങ്കിൽ ഇന്നത്തെ കാലത്തെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാര്യം കൂടി നമ്മൾ ചർച്ച ചെയ്യണം. അതാണ് കുട്ടികൾ! ജനറേഷൻ ഇസഡ് (Gen Z), ജനറേഷൻ ആൽഫ (Gen Alpha) തലമുറകളെ പഠിപ്പിക്കുക എന്നത് പഴയൊരു സിലബസ് കാണാപാഠം പഠിപ്പിച്ച് പരീക്ഷ എഴുതിക്കുന്നതിനേക്കാൾ വലിയൊരു വെല്ലുവിളിയാണ്. വിവരങ്ങൾ വിരൽത്തുമ്പിൽ ലഭ്യമായ, നിർമ്മിത ബുദ്ധിയുടെ (AI) കാലത്ത് ജനിച്ചുവളർന്നവരാണവർ.

അതുകൊണ്ട് തന്നെ, ഈ തലമുറയെ ഗൈഡ് ചെയ്യാൻ ഇന്നത്തെ അധ്യാപകർക്ക് അത്യാവശ്യമായും വേണ്ട ചില പുതിയ സ്കില്ലുകൾ ഉണ്ട്. ഇതൊരു 'വെർഷൻ 2.0' അപ്‌ഡേഷനാണ്.

1. അൺലേണിംഗ് (Unlearning) എന്ന മഹത്തായ കല:

പുതിയ കാര്യങ്ങൾ പഠിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഇന്നത്തെ അധ്യാപകർക്ക് ആവശ്യം, പഴയ കാര്യങ്ങൾ മറക്കാൻ (Unlearn) തയ്യാറാകുക എന്നതാണ്. വർഷങ്ങളായി തുടരുന്ന പരമ്പരാഗത ബോധനരീതികൾ ഇന്നത്തെ കുട്ടികളിൽ എപ്പോഴും പ്രായോഗികമാകണമെന്നില്ല. "ഞങ്ങൾ പണ്ട് ഇങ്ങനെയാണ് പഠിച്ചത്, അതുകൊണ്ട് നിങ്ങളും അങ്ങനെ പഠിച്ചാൽ മതി" എന്ന വാശി ഉപേക്ഷിക്കണം. പഴയ രീതികൾ പൂർണ്ണമായി അൺലേൺ ചെയ്ത്, പുതിയ കാലത്തെ മാറ്റങ്ങൾ ഉൾക്കൊണ്ട് തുടർച്ചയായി അപ്‌സ്കിൽ (Upskill) ചെയ്യാനുള്ള ഒരു ഫ്ലെക്സിബിൾ മൈൻഡ്സെറ്റ് അധ്യാപകർക്ക് അനിവാര്യമാണ്. അധ്യാപകർക്കായി പ്രത്യേക 'അൺലേണിംഗ്' ക്യാമ്പുകൾ തന്നെ ഒരുക്കേണ്ട കാലമാണിത്.

2. മിസ്സിങ്ങ് സിലബസ് (The Missing Syllabus) കണ്ടെത്തുക:

നമ്മുടെ ഇന്നത്തെ വിദ്യാഭ്യാസ സമ്പ്രദായത്തിൽ വലിയൊരു ദ്വാരമുണ്ട്. കണക്കും സയൻസും ചരിത്രവും നമ്മൾ പഠിപ്പിക്കുന്നു, എന്നാൽ ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വേണ്ട പല കാര്യങ്ങളും നമ്മുടെ സിലബസിലില്ല. ഇതാണ് യഥാർത്ഥ 'മിസ്സിങ്ങ് സിലബസ്'. ഫിനാൻഷ്യൽ ലിറ്ററസി (പണം എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യണം), ഇമോഷണൽ ഇന്റലിജൻസ് (വികാരങ്ങളെ എങ്ങനെ നിയന്ത്രിക്കണം), പരാജയങ്ങളെ എങ്ങനെ നേരിടണം, ക്രിട്ടിക്കൽ തിങ്കിംഗ് തുടങ്ങിയവ ഈ സിലബസില്ലാത്ത വിഷയങ്ങളാണ്. ഈ മിസ്സിങ്ങ് സിലബസ് കുട്ടികളിലേക്ക് എത്തിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം ഒരു മികച്ച അധ്യാപകൻ ഏറ്റെടുക്കണം.

3. AI-യും പ്രോംപ്റ്റ് എഞ്ചിനീയറിംഗും (AI & Prompt Engineering):

കുട്ടികൾ ChatGPT-യും Gemini-യും ഉപയോഗിക്കുന്നത് തടയാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് ഒരു മണ്ടത്തരമാണ്. അതിനു പകരം, ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസിനെ ഒരു വലിയ സഹായ ഉപകരണമായി കാണാൻ അധ്യാപകർ പഠിക്കണം. കൃത്യമായ നിർദ്ദേശങ്ങൾ അഥവാ പ്രോംപ്റ്റുകൾ (Prompts) നൽകി മികച്ച പാഠ്യപദ്ധതികളും, പ്രസന്റേഷൻ മൊഡ്യൂളുകളും, ചോദ്യപേപ്പറുകളും വേഗത്തിൽ തയ്യാറാക്കാനുള്ള കഴിവ് (Prompt Engineering) ഇന്നത്തെ അധ്യാപകർ സ്വായത്തമാക്കേണ്ടതുണ്ട്. എങ്കിൽ മാത്രമേ സാങ്കേതികവിദ്യയിൽ മുന്നിട്ട് നിൽക്കുന്ന കുട്ടികൾക്കൊപ്പം പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ അവർക്കാകൂ.

4. അധ്യാപകനിൽ നിന്നും 'കരിയർ ആർക്കിടെക്റ്റ്' ആവുക:

ഇന്നത്തെ കുട്ടികൾക്ക് വേണ്ടത് സിലബസ് തീർക്കുന്ന വെറുമൊരു ഇൻസ്ട്രക്ടറെയല്ല; മറിച്ച് കൃത്യമായ ദിശാബോധം നൽകുന്ന ഒരു കരിയർ മെന്ററെയാണ്. അല്ലെങ്കിൽ ഒരു 'കരിയർ ആർക്കിടെക്റ്റിനെയാണ്'. ഇന്ന് വിപണിയിൽ കൂണുപോലെ മുളച്ചുപൊന്തുന്ന കൊമേർഷ്യൽ കരിയർ എക്സ്പോകൾക്കും, വ്യാജ അഡ്മിഷൻ ഏജൻസികൾക്കും കുട്ടികളെ വിട്ടുകൊടുക്കാതെ, ധാർമ്മികമായ (Ethical) കരിയർ ഗൈഡൻസ് നൽകാൻ അധ്യാപകർക്ക് കഴിയണം. ഭാവിയിലെ തൊഴിൽ സാധ്യതകൾ, പുതിയ കോഴ്സുകൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് അധ്യാപകർക്ക് തന്നെ കൃത്യമായ ധാരണ ഉണ്ടായിരിക്കണം.

5. പഴമയുടെ പുതുമ (Classical Wisdom in a Digital Age):

പുതിയ സാങ്കേതികവിദ്യ പഠിക്കുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ, പഴയകാല ദർശനങ്ങളെയും ക്ലാസിക്കൽ മൂല്യങ്ങളെയും പുതിയ തലമുറയ്ക്ക് മനസ്സിലാകുന്ന രീതിയിൽ അവരുടെ ജീവിതവുമായി ബന്ധിപ്പിച്ച് പറഞ്ഞുകൊടുക്കാനുള്ള കഴിവ് വളരെ പ്രധാനമാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, 'തിരുക്കുറൾ' പോലെയുള്ള ക്ലാസിക്കൽ കൃതികളിലെ നേതൃഗുണങ്ങളും മാനേജ്‌മെന്റ് പാഠങ്ങളും തികച്ചും മോഡേണായ ഒരു കോർപ്പറേറ്റ് സെറ്റപ്പിലോ, ന്യൂജെൻ ലൈഫ് സ്റ്റൈലിലോ എങ്ങനെ പ്രായോഗികമാക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞുകൊടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ, അത് വലിയൊരു മാറ്റമുണ്ടാക്കും. മൂല്യങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടാത്ത ഒരു തലമുറയെ വാർത്തെടുക്കാൻ ഇത്തരം നവീനമായ സമീപനങ്ങൾ സഹായിക്കും.

6. ഡിജിറ്റൽ ഇമോഷണൽ ഇന്റലിജൻസ്:

ഡിജിറ്റൽ ലോകത്തെ അമിത ഉപയോഗം കുട്ടികളിൽ പലതരം മാനസിക സമ്മർദ്ദങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്. സൈബർ ബുള്ളിയിങ്, സോഷ്യൽ മീഡിയ അഡിക്ഷൻ, ഡിജിറ്റൽ പിയർ പ്രഷർ തുടങ്ങിയവ നേരിടുന്നവരാണ് ഇന്നത്തെ തലമുറ. അവരുടെ ഈ ഡിജിറ്റൽ ശീലങ്ങളെയും ചിന്താഗതികളെയും അടച്ചാക്ഷേപിക്കാതെ, അവരെ കേൾക്കാനും മനസ്സിലാക്കാനും വൈകാരികമായ പിന്തുണ നൽകാനുമുള്ള 'ഡിജിറ്റൽ ഇമോഷണൽ ഇന്റലിജൻസ്' അധ്യാപകർക്ക് ഉണ്ടായിരിക്കണം.

അവസാനമായി ചില വാക്കുകൾ കൂടി:

കർണാടക സർക്കാർ നൽകിയ ഈ 'Tr' പദവി ഒരു ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ്. അധ്യാപകർ സമൂഹത്തിന്റെ മുൻനിരയിൽ നിൽക്കേണ്ടവരാണെന്ന ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ.

എന്നാൽ, ആ രണ്ടക്ഷരം കൊണ്ട് മാത്രം എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും തീരില്ല. അധ്യാപകരെ ബഹുമാനിക്കുന്നത് വെറും വാക്കുകളിലോ പേരിലോ ഒതുങ്ങാതെ, അവരുടെ ജീവിതനിലവാരം ഉയർത്തുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെ കൂടി ആകണം. ഒപ്പം, വിരൽത്തുമ്പിൽ ലോകമുള്ള ന്യൂജെൻ പിള്ളേരെ നേരിടാൻ നമ്മുടെ അധ്യാപക സമൂഹവും നിരന്തരം അപ്‌ഡേറ്റ് ആയിക്കൊണ്ടിരിക്കണം. പഴയ പാഠങ്ങൾ 'അൺലേൺ' ചെയ്തും, 'മിസ്സിങ്ങ് സിലബസ്' പൂരിപ്പിച്ചും അവരൊരു പുതിയ മുഖം സ്വീകരിക്കണം.

എങ്കിൽ മാത്രമേ, പേരിലെ 'Tr' എന്ന ഡെസിഗ്നേഷൻ വെറുമൊരു ഗമയാകാതെ, അതൊരു യഥാർത്ഥ വിപ്ലവമായി മാറുകയുള്ളൂ!

Article By: Mujeebulla K.M
CIGI Career Team